{text_bijlagen}

Gestoorde Spelletjes in Dogtooth
Gestoorde Spelletjes in Dogtooth
Gestoorde Spelletjes in Dogtooth

Gestoorde Spelletjes in Dogtooth

25 maart 2010

‘We houden onze wijsvingers zo lang mogelijk onder een hete kraan. Wie dit het het langst volhoudt wint. Het is een nieuw spel.’ Monotoon stelt een volwassen vrouw dit bizarre spel voor aan haar zus en broer. Ze zitten in een badkamer, er wordt overlegd of de drie wijsvingers tegelijkertijd onder één kraan passen. Bizar. Wat gebeurt er als ouders hun kinderen nooit, maar dan ook nooit, buiten het ouderlijk huis laten?

Verwrongen wereldbeeld
Het kost niet veel moeite te doorgronden dat deze drie volwassen kinderen er een verwrongen wereldbeeld op na houden. Nog nooit zijn ze buiten de ommuurde tuin van hun afgelegen huis geweest. Ze blaffen op het commando van hun vader en zijn doodsbang voor bloeddorstige katten. Het enige stukje buitenwereld dat tot in de tuin doordringt is een vliegtuig dat zo nu en dan overvliegt. Oja, en de hoer.

 

Leugens, geweld en bescherming
Terwijl het publiek naar een man kijkt die krampachtig steeds agressiever en gewelddadiger zijn kinderen voorliegt, ontdekt het publiek in diezelfde persoon een vader die zijn kinderen beschermt. Dogtooth gaat namelijk verder dan een opeenstapeling van weerzinwekkende en geestige absurditeiten. De film vertelt meer over onszelf dan we misschien wel zouden willen toegeven: waar staat de muur om onze tuin?

 

Hysterische Botsingen
Het spel van de kinderen is, zoals hun karakters, vervreemdend. Veel kritische kijkers vinden de personages oninteressant en vlak. Tot op zekere hoogte hebben deze kijkers gelijk, immers de kinderen zijn onwetend en zich nauwelijks bewust van hun eigen ontwikkeling. Toch schuilt in hun turbulente, kinderlijke gedrag wel degelijk een interessante gelaagdheid. Hysterie en gemoedelijkheid wisselen elkaar in hoog tempo af. De kinderen botsen, niet alleen met elkaar, maar ook met hun wereld.

 

Un Certain Regard
Regisseur Yorgos Lanthimos won met Dogtooth de Prix un Certain Regard in Cannes. Een prijs voor de wat kleinere film. Dit is niet onterecht. Als jonge Griekse filmmaker presenteert Lanthimos een vernieuwend en licht choquerende film, precies wat Griekenland nodig heeft. Het land is sinds Theo Angelopulos in 1998 zijn gouden palm won op het gebied van film enigszins naar de achtergrond verschoven. Dogtooh is ietwat mateloos en voelt bij vlagen een beetje te nadrukkelijk. Toch is ze alleen al absurd genoeg om te bezoeken.

 

Regisseur: Giorgos Lanthimos
Met: Christos Stergioglou, Michelle Valley, Anna Kalaitzidou
Meer info: www.biosagenda.nl/film_dogtooth_20168.html

Bekijk hier de trailer:

 

 
print terug mail
nieuwsbrief
einde: stop met scrollen