Een woest ogende, doch ingetogen op de luit tokkelende rastaman met daarnaast een ruige drummer ("de intelligentste van het stel") die liefdevol zijn instrument aait. Het zijn twee van de vier bandleden van Eva de Roovere. Een jonge Belgische die op het punt staat ook in Nederland door te breken.
Vertederend naïef
In het halfvolle, maar daardoor niet minder statig, Carré geeft Eva een matineeconcert. Ze vangt aan met een adembenemende a capella-solo, waarna de band inzet. Uit de grapjes die ze tussendoor maakt, blijkt dat ze volkomen op haar gemak is. Al na enkele nummers is de zaal voor haar gevallen. De Roovere staat als een kind in een vrouwenlichaam op het podium: vrolijk, lief en een tikje naïef. Ze zingt over ‘grotemensendingen’: over haar geliefde die mooi ligt te slapen of over de dood. Ook de herfst passeert de revue - niet in een cliché bluesjasje, maar in de vorm van opzwepende country. De herfst is niet somber!
Kristalhelder kritisch
Somber wordt het trouwens nooit. Zelfs wanneer de dood aan bod komt, weet de Vlaamse er met haar kristalheldere stem een blije wending aan te geven. In het laatste nummer voor de (terecht) staande ovatie komt toch nog een kritische noot: "Als je niet wilt denken, kijk je toch tv" en: "voor elke leer dezelfde beginsels!". Misschien is ze toch niet een kind in een volwassen lichaam, maar gewoon een wijze vrouw met een kinderlijk lichtje in haar ogen.
Eva de Roovere. Gezien 14 oktober in Theater Carré, te Amsterdam.
Meer info: www.evaderoovere.be
Lees hier ook het interview met Eva de Roovere op Deadline!
Foto's: Willem Sluyterman van Loo.
Carlinde Broeks werkte ook mee aan dit artikel.
