Eva de Roovere verovert met haar rootspop in rap tempo de Nederlandse podia. De Vlaamse is een kleine opdonder met humor en een dijk van een stem. Haar poppige liedjes doen je dansen, zijn soms ontroerend en soms kritisch. Deadline interviewde Eva na haar matineeconcert in Carré.
Wat opvalt is dat er bijna altijd een ‘jij’ in je liedjes figureert. Wie is die ‘jij’?
"Die ´jij´ is steeds een ander. Ik schrijf niet al mijn liedjes zelf, dus het gaat altijd over verschillende personen. Maar als ik zelf schrijf, dan gebruik ik inderdaad bijna altijd de ik-jij vorm. Toch zijn mijn teksten niet autobiografisch. Ik verwoord natuurlijk wel dingen die ik beleef. Gebeurtenissen die ik om me heen zie bij vrienden, in mijn omgeving of op straat, maar ik verzin er zelf ook altijd bij.
Het nummer Fantastig toch is wel autobiografisch. Ik schreef het een tijdje geleden, toen er een vriendje naast me lag te slapen. Overigens is dat wel alweer verleden tijd. Sinds een jaar ben ik getrouwd met een ander. Marc heet-ie.”
Een politiek vraagje tussendoor: moet Belgie één blijven of mag het uit elkaar vallen?
"Ik vind België goed zoals het is. Het bijzondere aan België is dat het een piepklein landje is met een grote verscheidenheid: er wordt Vlaams en Frans gesproken. Het heeft een kust en de Ardennen, enzovoort. Die gebundelde verschillen maken België uniek. Het zou zonde zijn als het uit elkaar valt.”
Spelen jullie in de eerste plaats voor je eigen plezier of spelen jullie om het publiek te plezieren?
“Dat is momenteel een onderwerp van gesprek binnen de band. Ik denk dat het gaat om de wisselwerking tussen ons en het publiek, maar het begint bij ons. De band moet er plezier in hebben om samen te spelen; er moet een bepaalde energie ontstaan. Als die energie er is, slaat die vanzelf over op het publiek. Wij hebben enorm veel plezier in het samenspel, zowel tijdens de repetities als op het podium. Ik hoop dat we dat ook uitstralen en overbrengen.”
Wat willen jullie eigenlijk bereiken bij het publiek?
“Ik hoop dat mensen in de liedjes dingen herkennen. Dat ze het kunnen toepassen op gebeurtenissen in hun eigen leven. De teksten moeten ook weer niet te specifiek zijn, dan weet niemand meer waar het over gaat. Herkenbaarheid is belangrijk. We hebben best een kritisch publiek en dat vind ik ook leuk. Dat komt ook omdat de nummers Nederlandstalig zijn; dit maakt het gemakkelijker goed te luisteren. En ik hoop ook dat we een bepaald bewustzijn bij mensen creëren.”
Waarom zijn je liedjes Nederlandstalig en bijvoorbeeld niet Engelstalig?
“Ik wilde graag Nederlandstalig schrijven, omdat ik vind -zonder nu arrogant te willen overkomen- dat er ook goede Nederlandstalige muziek gemaakt moet blijven worden. Bovendien schrijf ik graag in deze taal, veel liever dan bijvoorbeeld in het Engels. Het is meestal zo dat ik eerst een tekst heb geschreven en daar dan later een melodie bij zoek.”
Is er tijdens de optredens ruimte voor improvisatie of ligt alles vast?
“Alles ligt redelijk vast. Als een van de bandleden tijdens de repitities voorstelt om het net even anders te doen, dan kan dat natuurlijk. Maar in principe ben ik de muzikale aanvoerder van de band. Zodra we op het podium staan, dan ligt de set die we gaan spelen vast.”
Op het podium kom je heel meisjesachtig over. Je lijkt soms - in positieve zin - een kind. Ben je inderdaad een beetje een volwassen kind, een klein meisje met grote gedachten en gevoelens?
“Een beetje wel inderdaad. Ik vind het heel prettig als mensen ongeremd zijn, iets wat kinderen van zichzelf hebben. Op het podium lukt het me om zo ongeremd te zijn. Daar voel ik me veilig. Ik sta er nu al een jaar of tien op en ik durf daar dingen die ik in andere situaties niet durf. Het podium is voor mij een speeltuin, daar kan ik mijn beperkingen loslaten.”
Lees hier ook Deadlines recensie van het matineeconcert van Eva de Roovere in Carré!
Je kunt Eva´s nieuwste album De Jager bestellen bij bol.com via onderstaande link:
Foto´s: Willem Sluyterman van Loo.
Aan dit interview werkte Carlinde Broeks ook mee.
|
Eva is de max!! |
