En wat als dit liefde is: poëtisch, maar leeg

Sophie van der Stap is bekend geworden met haar debuut Meisje met negen pruiken, waarin ze vertelt over haar gevecht tegen kanker. Haar tweede boek Een vlinder zegt gedag gaat over op zoek gaan naar jezelf. Dit onderwerp is gedeeltelijk terug te zien in En wat als dit liefde is: een boek over menselijke verhoudingen, leeftijd en het leven.

Verandering
En wat als dit liefde is gaat over de blinde Marianne en de jonge, onbezorgde Tara. Ze kijken allebei heel anders tegen het leven aan: Marianne (mevrouw De Grenelle) kijkt terug op een leven waar ze spijt van heeft, Tara leeft heel onbezonnen en verslijt de ene na de andere man. Toch snakken beide vrouwen naar verandering. Tara wil haar oppervlakkige leventje een doel geven en besluit Marianne te helpen. Dit verandert niet alleen Marianne’s leven, maar ook dat van Tara zelf.

Fascinerend personage
Hoofdpersoon Marianne wordt getypeerd als een verbitterde, maar toch trotse vrouw. Ze is blind maar ze weigert door het leven te gaan als ‘die blinde vrouw’. Daarom loopt ze zonder stok en maakt ze gebruik van haar rekenkundig talent om afstanden buitenshuis te overbruggen. Dit, plus het feit dat Marianne graag andere buurtbewoners observeert, maakt haar een fascinerend personage. Tara is zo ongeveer het tegenovergestelde: een oppervlakkige, voorspelbare vrouw.

Tara’s berichten
Om de paar hoofdstukken vind je ze: blogberichten op toutetara.fr. Hier schrijft Tara over haar belevenissen. Het wordt al snel duidelijk dat ze een luxeleventje leidt: ze verslijt mannen bij de vleet, gaat naar feestjes en betaalt bijna nooit voor haar avondeten. Voor de lezer zijn deze blogberichten amuserend, maar niet meer dan dat. De vele beschrijvingen van Tara voegen weinig waarde toe aan het verhaal. Het maakt luchtig, dat wel.

Poëtische zinnen
Mevrouw De Grenelle is nogal een denker. Het verhaal bestaat vooral uit haar gedachten, plus de gesprekken die ze voert met Tara en vriendin Julia. Marianne’s gedachten worden vaak poëtisch verwoord. Dat creëert een vervreemdend, maar ook dramatisch effect: ‘De stenen onder in mijn hart die er door de zwaartekracht bij een eerder spelletje in zijn gestopt, zijn geslonken tot kiezels.’

Vragen
De poëtische, mooie zinnen creëren een prettige leessfeer. Toch zit er niet echt veel vaart in het verhaal. Vanaf het begin wordt gesteld dat Marianne ergens mee zit en dat er iets gaat gebeuren. Dit zou de lezer moeten prikkelen, maar die prikkeling gaat grotendeels verloren. De gedachten van Marianne zijn langdradig, roepen nog veel meer vragen op en al die tijd gebeurt er vrij weinig. En wat als dit liefde is is uiteindelijk niet meer dan een mooi poëtisch, maar leeg omhulsel.

Gelezen: En wat als dit liefde is – Sophie van der Stap
Het boek is in februari 2011 verschenen bij Uitgeverij Prometheus
Meer info: http://www.sophievanderstap.nl/