Eindelijk weer een goede re-make met 'Last House'

Het was begin jaren zeventig dat Wes ‘Scream’ Craven met een kleine groep vrienden een horrorfilm maakte, getiteld Last House on the Left. Een film die in door evenveel mensen wordt omarmd en wordt gehaat, maar de film heeft hoe dan ook een stevige reputatie. Wes Craven zelf besloot dat het tijd was voor een re-make.

Nietsvermoedend

In Last House on the Left zien we hoe de zeventienjarige Mari met haar vriendin Paige wordt ontvoerd door de pas ontsnapte moordenaar Krug. Hij, zijn vriendin Sadie en broer Francis nemen de twee dames mee de bossen in. Krug verkracht Mari en laat Paige voor dood achter. Wanneer het begint te stormen, zoeken de misdadigers onderdak om ergens de nacht door te brengen. Nietsvermoedend bellen ze aan bij mensen van wie ze niet weten dat dat de ouders van Mari zijn…

 

Stevig

De laatste jaren is het voor de fans even slikken omdat veel van de oude horrorklassiekers een re-make of een zoveelste vervolg krijgen. Zelfs A Nightmare on Elm Street krijgt binnenkort een nieuwe versie. Het was daarom voor iedereen een opluchting dat de re-make van Last House on the Left (de oude versie stamt uit 1972) een stevige film is geworden. Deze nieuwe versie werd door de serieuze critici matig ontvangen maar horrorfans waren enthousiast.

 

Doortimmerd

Misschien helpt het dat de oorspronkelijke regisseur Wes Craven intensief bij de productie van de film betrokken was. Die kon hierdoor voorkomen dat zijn geestekind een make-over zou krijgen met bijvoorbeeld paranormale verschijningen, zoals een tijd lang het plan was. Last House on the Left heeft een beter doortimmerd verhaal en zit technisch stukken beter in elkaar dan de nogal amateuristische voorganger.

 

Geen claustrofobisch gevoel

Consequentie bij deze update is helaas dat het rauw-realisme van het origineel foetsie is. Hoewel nog steeds behoorlijk intens, geeft de scène met de verkrachting niet meer de keiharde stomp in de maag en is het geweld makkelijker om naar te kijken: de claustrofobie, de pure angst is weg. Garrett Dillahunt als Krug blijft toch wat saai in vergelijking met de meesterlijke David Hess in 1972.

 

Menselijk

Dit zijn kleinigheden. Als ‘stand-alone’-film is Last House on the Left erg goed en doet het als re-make stukken beter dan bijvoorbeeld Halloween. In tegenstelling tot laatstgenoemde, werken de toevoegingen aan het verhaal alleen maar in het voordeel van de film. De karakters worden menselijke personages met wie je meeleeft – iets waardoor de finale alleen maar ongemakkelijker wordt.

 

Geen ‘Look behind you!’-effect

Camerawerk is ook dik in orde. Van oorsprong Griekse regisseur Dennis Illiadis stopt een aantal bijzonder mooie shots in de film – die regendruppels in het meer zien er schitterend uit. Daarnaast lukt het hem om echte spanning op te bouwen tijdens de gevechtsscènes in het laatse gedeelte van de film. Iets wat knap lastig is omdat je bij andere films snel een ‘look behind you!’-effect krijgt. Sara Paxton als Mari (wonderschoon!) en Tony Goldwyn en Monica Potter als haar ouders doen het ook uitstekend.

 

Last House on the Left

Regie: Dennis Illiadis

In de hoofdrollen: Sara Paxton, Tony Goldwyn, Monica Potter en Garrett Dillahunt

Distributie: Universal Pictures

Meer info: http://www.thelasthouseontheleft.com/index.html