Een vrouw van glas: goede opvolger voor Edwards

Met haar eerste roman Gebroken licht schreef Kim Edwards een bestseller. Na zo’n vliegende start is het afwachten of een schrijver kan standhouden in het literaire circuit. Het boek Een vrouw van glas dat dit jaar is verschenen, verdiend het wederom om veel gelezen te worden.

Zware kost
De thematiek van Een vrouw van glas lijkt zware kost: een jonge vrouw, Lucy Jarret, heeft jarenlang de wereld over gereisd voor mooie banen en uitdagende culturen. Wanneer ze terugkeert naar haar geboortedorp stuit ze op een pakje brieven. Deze zorgen ervoor dat ze besluit de raadselachtige dood van haar vader en haar familiegeschiedenis te onderzoeken. De ontdekkingen die ze tijdens de zoektocht doet, veranderen het licht op haar leven.

Lichte schrijfstijl
De zware kost staat lijnrecht tegenover de lichte zinsbouw, de afwisseling tussen sfeerbeschrijvingen en intense gevoelens, de luchtige zomerfeesten en de interessante archiefstukken. De afwisseling hiertussen zorgt voor een gelaagd verhaal. De verschillende lijnen zijn gemakkelijk te volgen, dus het boek past prima op een zomeravond met een rosé’tje erbij. Wellicht komt dit door het primaire beroep van Edwards: ze geeft schrijflessen aan de University of Kentucky en haar studenten helpen haar af en toe met het uitdiepen van de karakters. Een handige manier om terugkoppeling te krijgen op je eigen schrijfproces!

Dromenmeer
Een vrouw van glas speelt zich af in het dorpje Lake of Dreams. Het dorpje is geïnspireerd op de geboorteplaats van Edwards, Finger Lake, en staat bol van de familiegeheimen. Moderne ontwikkelingen hebben invloed op de way of life in het dorpje en de motieven van inwoners zijn niet altijd helder. Dit komt vooral tot uiting wanneer verschillende partijen vechten om een stuk natuurgebied aan de rand van het meer. Om verder te kunnen met haar leven wil Lucy de geheimen en gevoelens van het verleden – en van het dorp – een plek geven. Dit maakt het verhaal inspirerend en meeslepend.

Gelezen: Een vrouw van glas – Kim Edwards
In maart 2011 uitgegeven door De Arbeiderspers