Een reis door de wereld van persfotografie
Met een luidende kerkklok in de verte, bloederige gezichten vol agressie die je aanstaren, cokedealers met geweren, een afgehakte varkenskop is de World Press Photo niet als een gezellig kopje thee met je oma. De in 1955 opgerichte Nederlandse organisatie exposeert ieder jaar de meest bijzondere en aangrijpende persfoto’s van het jaar. Het confronteert je, intrigeert en daagt je uit te blijven kijken. Er zijn niet alleen foto’s voor fanatieke sensatie zoekers, gelukkig zijn er ook foto’s van fijnere zaken te zien als naakte modderige hippies en een 81 jaar oude zwemmer na het zwemmen van de 800 meter vrije slag.
Machteloos Protest
De World Press Photo expositie reist over de hele wereld en is nu te zien in de Oude Kerk in Amsterdam. De expositie bestaat uit 168 winnende foto’s van 62 fotografen waaronder dit jaar 6 Nederlanders. De grootste winnaar is dit jaar de Italiaan Pietro Masturzo. Hij maakte een donkere op het eerste gezicht niet heel opvallende foto van drie schreeuwende vrouwen op een dak in Teheran. De foto valt niet snel in het oog en je moet goed kijken om de foto te begrijpen maar het verhaal is mooi. De vrouwen zijn het niet eens met de verkiezingsuitslag en uiten hun frustratie niet door te gaan klagen op televisie of in de krant, maar door het letterlijk van de daken te schreeuwen. De foto straalt ondanks de machteloze en onderdrukte manier van protest een soort vrijheid uit.
Dicht bij moordenaars
Zoals ieder jaar zijn er genoeg zware en opvallende foto’s te vinden. Een voorbeeld is de groepsfoto van woest uitziende cocaïnehandelaren in Guinee Bissau (West- Afrika). De foto is 7 uur gemaakt nadat deze mannen president Viera - die ook in de cocaïnehandel verwikkeld was- vermoord hebben. Twaalf witte ogen staren je gevoelloos aan. Hoe kom je als fotograaf zo dicht bij deze groep moordenaars? Of de foto van Eugene Richards over de oorlog in Irak. Een Amerikaanse militair zegt zijn slapende kinderen gedag voordat hij naar Irak vertrekt. Het persoonlijke moment heeft een vreemd contrast; de militair neemt afscheid in de meest veilige plek die je je als kind kunt bedenken, je kamer, je bed, terwijl je weet dat je vader straks juist de meest verschrikkelijke dingen mee kan maken en misschien niet meer terugkomt.
Van alles wat
De expositie is divers en raakt op verschillende manieren: drie lammetjes kijken naar hun geslachte vriendjes; President Obama vijf minuten voor hij zijn speech geeft; een dorp dat gezamenlijk een olifant slacht of het Rainbow Gathering festival waar zwevende types bidden voor wereldvrede. De World Press Photo is zoals elk jaar weer een moment van bezinning over hoe goed en makkelijk je eigen leven eigenlijk is. De indrukwekkende foto’s zetten je aan het denken. Zoals de organisatie zelf zegt ‘Een reis door de wereld van fotografie, een visuele legpuzzel die het gezicht van de fotograaf huldigt, stof tot nadenken en om van te genieten’. Ze hadden het niet beter kunnen verwoorden.
World Press Photo is nog te zien tot 20 Juni in de Oude Kerk in Amsterdam
Van 18 juni tot en met 8 juli is de expositie te zien in de Janskerk in Utrecht
http://www.worldpressphoto.org/
Beeld: Pietro Masturzo, Marco Vernaschi en Kitra Cahana.
