Duizend Schitterende Zonnen: Hosseini opnieuw rasverteller
Khaled Hosseini is een geboren verteller. Iedereen die De vliegeraar gelezen heeft weet dat. Ook voor zijn tweede boek hoeft Hosseini zich niet te schamen. Duizend schitterende zonnen is een parel, die in niets onderdoet voor zijn oudere broer.
Meidenversie
Dat 'broer' kun je heel letterlijk nemen. Duizend schitterende zonnen líjkt namelijk erg op zijn voorganger. Zoals je in De vliegeraar twee jongetjes volgt tot in de volwassenheid, kruip je in Duizend schitterende zonnen in de huid van twee meisjes, Mariam en Laila. Beide boeken spelen zich bijvoorbeeld grotendeels af in Afghanistan. En ook de tijdsspanne, die getekend wordt door Russische overheersing en een oorlog in de naam van God, die uitmond in de verstikkende overheersing door de Taliban, komt overeen. Zelfs de hoofdthema's zijn grotendeels dezelfde, zij het in een wat andere context. Om een greep te doen: ongewenste kinderloosheid, overspel, onderdrukking, standsverschil en eerkwesties.
Intense kwelling
Het is dus een feest der herkenning. Dat is bepaald niet saai. Wat Duizend schitterende zonnen namelijk onderscheidt van zijn voorganger is het vrouwelijk perspectief. Dit is vooral vanuit sociaal oogpunt interessant. Waar een Afghaanse man te lijden heeft onder standsverschil, onder schande, onderdrukking en armoe, treft dit een vrouw altijd twee keer zo hard. Hosseini maakt de intense kwelling voelbaar van vrouwen die in al hun vrijheden worden beknot; vrouwen die intelligent zijn maar niet mogen studeren, die de wijde wereld in willen maar veroordeeld zijn tot het fornuis en alleen gehuld in een burqa aan de hand van hun echtgenoot het huis uit mogen.
Dit maakt Duizend schitterende zonnen naast een meeslepend verhaal tot een kritisch pamflet, veel meer dan De Vliegeraar. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Hosseini zijn boek opdraagt aan 'de vrouwen van Afghanistan'.
Fantastische verteller
De vertelstem van Hosseini blijft lang nagalmen in je hoofd. Hij is geen schrijver die het moet hebben van volzinnen, maar van zijn fantasie. En misschien is dat maar goed ook, op de zoveelste artistiekerige beschrijving van een graslandschap zit je tenslotte niet te wachten. Rasechte verhalenvertellers moet je koesteren. Minpuntje is wel de vertaling. Die is soms gewoon niet zo mooi. Het verdient daarom de aanbeveling het boek in het Engels te lezen, waarin het oorspronkelijk geschreven is.
Maar verder geen kwaad over het boek. Duizend schitterende zonnen is een waardig tweede deel van iets dat een reeks zou kunnen worden. Hopelijk een hele lange.
Duizend schitterend zonnen van Khaled Hosseini. In mei 2007 verschenen bij De Bezige Bij. ISBN 978 90 234 2606 6. Klik op onderstaande link om het boek te bestellen bij bol.com.
Duizend schitterende zonnen
Khaled Hosseini
|
De vliegeraar prachtig boek !  |
|
Ik krijg nog steeds kippenvel als ik aan Duizend schitterende zonnen terug denk. Woorden schieten te kort. Zo mooi geschreven. Tot nu toe zijn de twee boeken van Khaled Hosseini de mooiste romans die ik tot nu toe in mijn leven heb gelezen. |
|
PRACHTIG boek!! binnen twee dagen al uit, het is moeilijk voor te stellen dat ik ook werkelijk gebeurd is...verschrikkelijk |
|
Heb een aantal weken geleden de Vliegeraar gelezen ... kleeft aan je en ik had spijt dat het boek uit was. Intussen heb ik de film gezien. Een boek is veelal beter want meer details. Gisteren heb ik Duizend schitterende zonnen uitgelezen. Het boek is zo mogelijk nog intenser; harder en het laat je niet meer los. |
|
Geweldig en hartverscheurend boek. |
|
Eerst de vliegeraar gelezen en duizend schitterende zonnen gekregen als kerstcadeau. IK hoop dat khaled Hosseini vlug een nieuw boek schrijft. |
|
Ik doe dit jaar eindexamen VWO en moet voor het vak Nederlands een scriptie schrijven, het onderwerp dat ik voor mijn scriptie heb gekozen, is 'Cultuurblind.' Hiermee bedoel ik dat er culturen, groeperingen, landen en zelfs personen zijn die zo vastzitten in hun eigen normen en waarden patroon dat ze als het ware blind zijn voor de ontwikkelingen om hen heen en daardoor zélf op bepaalde gebieden achter blijven qua ontwikkelingen. Éen van de boeken die ik voor mijn scriptie gelezen heb is het boek 'Duizend Schitterende Zonnen' van Khaled Hosseini, en ik vond het prachtig en hartverscheurend! |
|
Ik vind het persoonlijk geen spannend verhaal. Best wel cliché eigenlijk. Waarschijnlijk komt dit omdat ik zelf een Afghaan ben. |
|
heel mooi boek. een geluk dat wij in belgië wonen. ik had erg te doen met die vrouwen wetende dat er in afghanistan (en andere landen) nog miljoenen vrouwen zijn die ditzelfde lot moeten ondergaan |
|
Het verhaal heeft me diep geraakt |
|
Erg mooi boek. Het heeft me tot tranen geroerd. Voor mij doet het boek nauwlijks onder voor zijn voorganger, ware het niet dat je na het lezen van de Vliegeraar het thema al kent. |
|
Ik vond dit een supermooi boek.. Heel erg meeslepend. Geen moment vond ik het saai of langdradig. |
|
He verdorie, ik wilde het boek net gaan kopen! Is het nou wel of geen aanrader? |
|
Nou, ik heb anders nog nooit zo'n slecht boek gelezen! De vliegeraar was absoluut okee, maar deze.... Foei, slecht taalgebruik, geen enkele fantasie overgelaten voor de lezer, toch niet echt een origineel verhaal en niet om door te komen. |
