Dromen in de jungle met Lisandro Alonso

Heel veel tempo hebben de films van Lisandro Alonso niet. In de prachtig uitgevoerde DVD-box van het Eye Film Institute Netherlands krijgen we het complete oeuvre van de 35-jarige Argentijns filmmaker. Drie lange speelfilms, één middellange en één korte. Allemaal films met hele lange shots, weinig dialogen en eenzaamheid als voornaamste thema.

Fantaseren en observeren
"We hebben geen haast. Neem alles rustig in je op, kijk nog eens om je heen. Wat denk je nu? Wat voel je nu?" De Filmkrant van november dit jaar wijdt er – mede dankzij het uitbrengen van de Lisandro Alonso-box – een heel artikel aan: slow cinema. Films waarin het minder gaat om een uitgekiend plot of spetterende dialogen, maar om de ervaring van de kijker. Films waar het niet gaat om het tempo, maar om fantaseren, associëren en observeren. Regel 2,5, 6 en 7 van de snelcursus langzaam kijken in de Filmkrant.

Eenzame houthakker
Alonso hanteert daarmee een filmstijl die niet voor iedereen even makkelijk is. Zijn films vergen geduld en aandacht. Het interesante aan zijn films is wel dat ze voor jou als kijker een hele persoonlijke ervaring worden. In één van de interviews op de DVD-box vertelt Lisandro hoe een Engelsman naar hem toekwam na het zien van La Libertad, een film over een eenzame houthakker. "Ik voelde wat vrijheid is", vertelt de Engelsman aan de regisseur. Terwijl Alonso dat juist heel anders ziet. En wat is het voor jou, als kijker?

De jungle in
Deadline vindt Los Muertos de interessantste van de vier, maar dat verschilt per persoon. Los Muertos is een film over moordenaar Vargas die uit de gevangenis komt. Op zijn bootje trekt hij door de jungle om zijn dochter te vinden. Los Muertos kabbelt voort, vaak letterlijk. Het is een film die de jungle zonder poespas neerzet: we krijgen de tijd om alles rustig in ons op te nemen en de details te beleven. Overigens helpt het wel dat we in het begin wat houvast op het verhaal krijgen door een paar dialogen.

Ontmoeting
Fantasma is het saaist van de vier – maar ook dat is nog steeds persoonlijk. In een kille bioscoop vindt een vertoning plaats van Los Muertos. Vargas, de hoofdpersoon uit de film, is uitgenodigd. Misael, de hoofdpersoon uit La Libertad, ook. Vargas kijkt naar de film, Misael dwaalt door de coulissen van het complex. De film is kil en er is weinig te zien en te horen – iets wat minder het geval is bij de andere drie films in de box.

Alonso-traagheid
De andere film in de box is Liverpool, een film over een schipper die via zijn geboortedorp op bezoek gaat naar zijn moeder. Ook hier weer de kenmerkende Alonso-traagheid, maar er valt veel te genieten van de schitterende opnames van de meest zuidelijke stad ter wereld. En hoor die stilte! Stiekem toch wel prettig: in het bijgevoegde interview het bijzondere open einde verklaart.

De Lisandro Alonso-box is vanaf nu vekrijgbaar