Dolan’s Cadillac: toch de moeite waard
Het is in de wereld van het bewegende beeld inmiddels niet bijster origineel meer om een verhaal van Stephen King te verfilmen. Als je vervolgens Christian Slater vraagt voor de gladde bad guy word je er niet veel origineler op. Toch mag Dolan’s Cadillac, de nieuwste in de reeks verfilmingen van verhalen van King, best tussen je verzameling dvd’s staan.
Kort verhaaltje
Wat belangrijk is om te weten, is dat de titel gelijk is aan een gebundeld kort verhaal van de schrijver in plaats van een geheel boek. Hierdoor is de verhaallijn niet erg lang: Dolan (Christian Slater), een meedogenloze maffiabaas, laat getuige Elizabeth (Emmanuelle Vaugier) vermoorden. Extra vervelend voor haar man, Robinson (Wes Bentley), omdat hij over iets minder dan negen maanden papa zou worden. Hij verzint daarop een plan om wraak te nemen in de eenzaamheid van de woestijn.
Bloedig..?
Volgens de achterkant van de dvd-box ontstaat in die woestijn een “bloedige overlevingsstrijd”: ze moeten de creatie immers het imago van een keiharde actiefilm meegeven. Zonde, want de film is veel meer dan dat. Het is een verhaal met een (im)moreel en sadistisch tintje waardoor de korte verhaallijn eigenlijk heel prettig is. Veel tijd blijft zo over voor de juiste scènes. Het geheel is bovendien veel te doordacht weergegeven voor een hersenloze schietpartij.
Mooi en intelligent
De beelden in Dolan´s Cadillac lang en mooi. Er is veel omgeving zichtbaar, dingen zijn op de juiste plek in het beeld geplaatst en het kleur- en lichtgebruik maakt de film lekker om naar te kijken. Ook zitten af en toe redelijk intelligente grapjes in de achtergrond verstopt. Zo staat bij de grote ontknoping een bord langs de weg, met “What happens here, stays here” erop.
“Ja hoor”-momenten
Toch is de geloofwaardigheid soms niet zo hoog als die wel zou moeten zijn. Dolan rijdt rond in een massieve Cadillac die echt overal tegen kan. Bij een botsing met massieve aarde ligt het ding opeens compleet in de kreukels. Toch worden zulke “ja hoor”-momenten goed verwerkt in de film, waardoor het eigenlijk niet stoort. Het grootste deel van de verhaallijn zit verder wel heel realistisch in elkaar. Op een moment dat de hoofdpersoon voor een keuze wordt gesteld met één overduidelijk nobelere optie, kiest hij daar uiteindelijk niet voor. Hij doet datgene wat iemand die wraak wil nemen zou doen.
Erg Amerikaans
Wat ook gezegd moet worden, is dat je niet verliefd wordt op het acteerwerk van Christian Slater. Hij reageert soms een beetje vreemd en hij vloekt in bijna elke zin: erg Amerikaans, erg onnodig. Sowieso kunnen de karakters en dialogen wel wat meer diepgang gebruiken.
Ongekend sadisme
Maar: dit alles stoort niet. De film is boeiend en verrassend genoeg om niet af te dwalen. De negatieve kantjes worden ruim gecompenseerd door de laatste twintig minuten van de film, waarbij de spanning eigenlijk alweer aan het dalen is. Want die twintig minuten bevredigen een sadistisch verlangen waarvan je niet wist dat je het had.
Dolan’s Cadillac is geregisseerd door Jeff Beesley en ligt vanaf nu in de winkels.
