Doek!: humoristisch en imponerend

Toneel- en scenarioschrijfster Maria Goos wilde graag een stuk maken over de theaterwereld. Maar ook over de liefde. En graag ook een vleugje narigheid à la Who's Afraid Of Virginia Woolf. Doek! is het resultaat. Het stuk vertelt, heel kort samengevat, het verhaal van acteur Richard die meerdere actrices wegjaagt tijdens het repetitie proces. Nadat deze actrices de revue passeerden, zit hij opgescheept met Lies, een actrice met wie hij jaren samen was maar die nu aan de Franse kust woont met een andere man.

Geen afleiding
Dat klinkt als een groots stuk met een groot aantal acteurs, spectaculair decor en veel kleding wissels. Niets is minder waar. Slechts twee acteurs - Loes Luca en Peter Blok- betreden de bühne, het decor bestaat uit een bank en een tafeltje en de meest spannende kledingwissel vindt plaats wanneer het stel hun jassen aantrekt of wanneer Peter Blok een bril op- of afzet. De kijker wordt dus niet afgeleid door te veel mensen op het toneel, overdadige decorstukken of gekke hoedjes en malle pruiken.

Structuur
En dat is nodig, want de structuur van het stuk vraagt genoeg van de kijker. Luca en Blok spelen beide meerdere personages: Luca kruipt in de huid van de actrices Kate, Jojanneke en natuurlijk Lies, het hoofdpersonage. Blok zet drie rollen neer: acteurs David, Richard en Wouter, Lies´ huidige man. Het stuk is niet chronologisch en er wordt flink heen en weer gesprongen in de tijd: het ene moment repeteren Lies en Richard, een minuut later zie je hen op de avond van hun afstuderen op de toneelschool. Ook is er de afwisseling tussen ´fictie´ en ´echt´. ´Fictie´ is wanneer de personages het stuk repeteren, ´echt´ is als de twee praten over het maakproces, herinneringen en hun gedachtes.

Schakelen
Op papier is lijkt dit alles onnavolgbaar, maar Doek! is prima te volgen zonder erg in de war te raken. Dit komt vooral door Loes Luca en Peter Blok, die uitstekend in staat zijn om te schakelen tussen de verschillende personages. Moeiteloos wisselen ze van lichaamshouding: van hangerigheid naar stijfheid en van dronkenschap naar zelfzekerheid. Hetzelfde geldt voor het stemgebruik: het ene moment klinken ze cynisch en nog geen minuut later lyrisch, snobistisch of stomdronken. Dit alles komt geen moment gekunsteld over. Zeer imponerend om te zien.

Scherp en ontroerend
Doek! is vanaf minuut één een humoristische kijk op het maakproces in het theater. Alles komt aan bod: de ego´s van de acteurs, de betekenis van kunst en de vraag over waar fictie ophoudt en waar realiteit begint. De handtekening van Maria Goos, die eerder stukken als Familie, Cloaca en De Geschiedenis van de familie Avenier schreef, is duidelijk te herkennen. De personages weten zich geen houding te geven tegenover elkaar. Gevolg: ze maken elkaar in snedige, geestige dialogen elkaar het leven zuur. Op een enkel moment loopt het stuk iets uit de hand met te veel grappen achter elkaar, waardoor het geheel iets te hysterisch wordt. Maar dan komen daar gelukkig de liefde en melancholische herinneringen de hoek om kijken om de hysterie de kop in te drukken.

Gezien: Doek! op 11 oktober in de Stadsschouwburg te Utrecht
Doek! is geregisseerd door Aat Ceelen en nog t/m 5 januari 2011 te zien in heel Nederland
Meer info: www.kikproductions.nl