De sfeer doet ’t m bij The Box

In onze welvaartsmaatschappij hebben we een overvloed aan keuzes en eigenlijk is dat best prettig. Gelukkig voor ons gaat het vaak om luxe keuzes – welk shampoo of boekenkast moet ik kopen? De hoofdpersonen in The Box hebben een simpele keuze, maar wel ééntje van leven en dood…

Rode knop
Norma (Cameron Diaz) en Arthur Lewis  (James Marsden) vormen een jong echtpaar in de jaren zeventig. Ze zijn gelukkig getrouwd en hebben een zoon. Hij werkt voor de NASA, zij is lerares. Op een dag komt er een mismaakte man aan de deur: hij doet ze een voorstel. De man heeft een doos met een rode knop in zijn handen. Als ze de knop indrukken, krijgen ze een miljoen dollar. De adder onder het gras is dat er iemand doodgaat, iemand die ze niet kennen. Hun uiteindelijke keuze heeft grote gevolgen.

Geruisloos
Regisseur Richard Kelly maakte ooit een vliegende start met het bijzondere Donnie Darko, een film die hem meteen een reputatie als cultregisseur opleverde. Darko-fans namen The Box niet in dank af en de film flopte. Kelly’s vorige film Southland Tales flopte ook, maar is inmiddels een culthit. The Box ging vrij geruisloos ten onder. Niet helemaal terecht.

Schemerzone
Het grootste probleem van The Box is het scenario dat na een boeiende opbouw uiteindelijk logica en geloofwaardigheid overboord gooit. Richard Kelly baseerde zijn film op een aflevering van The Twilight Zone met hetzelfde uitgangspunt en voegde daar elementen uit zijn jeugd aan toe: het echtpaar in de film is gemodelleerd naar zijn eigen ouders. Dat is grappig, maar de 20 minuten durende aflevering van The Twilight Zone (bijgevoegd als extra op DVD en Blu-ray) was prima zoals ‘ie was.

Gapende wond
Hoe ongeloofwaardig en incompleet het verhaal ook is, als The Box íets heeft, dan is het spanning. Je zal merken dat je na verloop van tijd op het puntje van je stoel bent aanbeland. Af en toe zien we een griezelige blik richting de Norma en Arthur die kippenvel geeft, en dat legertje mannen dat Norma in de grauwe bibliotheek achtervolgt is toch behoorlijk griezelig. Om maar te zwijgen van de gapende wond die de man met De Doos in zijn gezicht heeft. Het zijn stuk voor stuk elementen die The Box een unheimische sfeer meegeven en daarmee alsnog zorgen dat de film slaagt.