De overgave: Oma versus de indianen
Een geteisterde pseudo-indiaan staart vanaf de omslag van Arthur Japins nieuwste roman tragisch de verte in. De gigantische bobbel onder haar rechteroog springt gelijk in het zicht. Ze heeft vast een hoop moeten doorstaan. De overgave speelt zich dan ook af in het Wilde Westen.
Bizons en cactussen
In een decor van rennende kuddes bizons, stoffige zandvlakten en een enkele cactus vertelt Sallie ‘Granny’ Parker haar verhaal. Deze oma trekt aan het begin van de negentiende eeuw met haar pioniersfamilie door onontgonnen deel van Texas in. Ze bouwen een fort, maar worden al snel overvallen door de Comanche, een gewelddadige indianenstam. Granny moet toezien hoe haar man wordt vermoord en hoe haar kinderen en kleinkinderen worden ontvoerd. Zelf wordt ze meerdere malen verkracht en aan de grond vastgespietst. Zou de gemiddelde mens het hier opgeven, Granny niet, die gaat door en begint een speurtocht naar de kinderen.
Waargebeurd
Net als Een schitterend gebrek en De zwarte met het witte hart heeft Japin ook dit boek op een waargebeurde geschiedenis gebaseerd. Granny en Cynthia Ann, haar ontvoerde kleindochter, hebben werkelijk bestaan. Granny’s strijd is niet voor niets geweest. Ze vindt Cynthia Ann terug. Volwassen en helemaal geïntegreerd in de indiaanse cultuur. Cynthia Ann is getrouwd met de Comancheleider en heeft twee kinderen. Ze wenst aangesproken te worden met haar indianennaam ‘Na-udah’. Hier begint een nieuwe strijd voor Granny; ze moet de indianen vergeven om haar nageslacht te accepteren.
Bloederige details
De geschiedenis van de familie Parker is zo dramatisch dat Japin in het nawoord laat weten dat hij zich heeft moeten beperken tot de gruwelen die hij de hoofdpersonen laat overkomen. Het zou anders ongeloofwaardig overkomen. Het verhaal is niet bepaald sprookjesachtig te noemen, al het leed wordt tot in de meest schokkende details beschreven. “Zes weken mocht ze haar baby houden. Toen werd hij enkele malen door een cactusbos gehaald als een dot vlas over een hekel, waarna ze het lichaampje in de schoot geworpen kreeg, zodat zij het kon begraven.”
Huiveringwekkend leed
Na het dichtslaan van dit boek, heb je het idee dat je een film hebt gezien. Het is zo geschreven dat het niet veel moeite kost om Granny uitgeput van verdriet door de woestijn te zien sjokken. De gewelddadige passages maken al indruk. Het leed dat daarna komt, het doorgaan met een leven dat volledig verwoest is, zorgt echt voor een huiveringwekkend gevoel.
De overgave van Arthur Japin verscheen 14 september bij Uitgeverij de Arbeiderspers.
Meer info: www.arthurjapin.nl
Je kunt dit boek bij bol.com bestellen via onderstaande link:
