Rondslenteren in een wereld die anders is dan die van jou. Misschien is dit wel het doel van iedere filmmaker. De kijker naar beneden laten tuimelen, een universum in dat hij nog niet kende. Het universum van Le petit Nicolas bijvoorbeeld. De filmmakers van deze film duwen het publiek de wereld van Nicolas in. Dit lukt ze goed, op alle fronten.
Le petit
Als Nicolas op school een opstel moet schrijven over wat hij later wil worden, weet hij het niet. Zijn leven is nu juist fijn, hij wil niet dat het verandert. Maar op een dag gaat dat wel degelijk gebeuren. Hij is ervan overtuigd dat hij een broertje krijgt en weet zeker dat zijn ouders hem dan zullen verwaarlozen. Misschien laten ze hem zelfs wel achter in het bos, net als de vader en moeder van Klein Duimpje.
Herkenning
Nicolas vertelt zelf het verhaal. Zijn voice-over is perfect gekozen. Het publiek plonst neer in zijn hoofd en wordt zo zelf Nicolas. Zo kijk je naar de wereld zoals Nicolas dit doet. Nicolas observeert en denkt in een o zo herkenbare kinderlogica. Ook in wat hij doet, herkennen we onszelf als kind. Zo heeft hij een geheime club met zijn vriendjes. Als je bij de vergaderingen wil zijn, moet je het wachtwoord weten.
Goed spel
Geen van de kinderen heeft eerder in een film gespeeld. Regisseur Laurent Tirard wilde echte, pure kinderen die zichzelf konden zijn op de set. Dit is gelukt. Geen moment spelen ze gekunsteld. De volwassenen daarentegen spelen niet per se realistisch. Zij spelen hun rollen grotesk en zijn onverstoorbaar hun personage. Dat past goed bij de kinderwereld. Mama is nou eenmaal mama en de juf is de juf.
Mama met schort
Te korte uniformpjes met witte benen en opgetrokken sokken. Streepjesbehang op de muren en houten schoolbankjes. Mama draagt een schort. De vervolmaakte kostuums en decors zijn typerend voor de jaren vijftig. Ze zijn overdreven en tot in de puntjes uitgevoerd. Deze wereld is een decor op zich om Nicolas’ verhaal te vertellen.
Muziek
Op de goede momenten wordt muziek aan de film toegevoegd. Een fijne soundtrack die niet opvalt maar wel zijn werk doet – precies zoals het hoort. Naast ‘gewone’ muziekinstrumenten is er iets bijzonders aan de tracks. Er wordt in gefloten door brabander Geert Chatrou. Hij is wereldkampioen fluiten en een aangename Nederlandse toevoeging aan deze film.
Formidable
Le petit Nicolas is formidable. Vanaf het moment dat Nicolas gaat vertellen, kukelt het publiek zijn wereld in. Voor we het weten zijn we voor even Nicolas zelf. Zijn wereld is heerlijk. We zouden er graag langer dan anderhalf uur in rond blijven zwalken.
Le petit Nicolas verscheen in 2009 in de bioscoop. Nu is hij ook op DVD verkrijgbaar. De film is gebaseerd op de boeken van René Goscinny en Jean-Jacques Sempé.
Meer informatie: www.lepetitnicolas.com
Bekijk hier de teaser:
