De cocktailclub: alweer eenzelfde boek van Wickham
Bij de naam Rebecca Bloomwood denkt iedereen meteen aan Sophie Kinsella. De schrijfster van de succesvolle shopaholic-serie. Minder mensen kennen haar echte naam: Madeleine Wickham. Onder deze naam brengt ze intussen bijna elk jaar een nieuwe roman uit. De nieuwste? De cocktailclub, over drie vrouwen met heel herkenbare problemen. Het boek is typische chicklit, het genre dat Madeleine Wickham lijkt te hebben uitgevonden. Zoals gewoonlijk is het boek in een zucht uit te lezen. Luchtig en grappig.
Goedlopende chicklit
Wickham heeft ondertussen door hoe ze een goed scenario moet schrijven. Neem drie vriendinnen, een heleboel problemen en zet er één spelbreker tussen: zo krijg je goedlopende chicklit. In De Cocktailclub schrijft ze over de vriendschap tussen drie vriendinnen. Elke maand spreken zij af in een bar waar ze roddelen, cocktails drinken en lachen. Maar natuurlijk is het niet altijd een feest ook al lijkt dit misschien wel zo.
3 vriendinnen
Roxanne is een keiharde zakenvrouw die geen blad voor de mond neemt. Achter dit alles verbergt ze echter haar onzekerheid en een groot geheim: ze heeft namelijk al jarenlang een minnaar. Dit is geen onbekende. Vriendin Maggie is in verwachting. Het is haar eerste kind en ze kijkt niet uit naar de geboorte. Ze heeft geen idee wat ze moet doen. Het derde lid van de club is Candice die zich druk maakt over haar verleden. Ze wil alles vergeten, maar door een ontmoeting in de cocktailbar lijkt haar verleden haar weer in te halen.
Herkenbaar en luchtig
Madeleine Wickham staat bekend om haar luchtige schrijfstijl. Dit komt door de vele gesprekken. Het verhaal verveelt geen moment. Ook gebruikt Wickham veel bijvoeglijke naamwoorden die het lezen vergemakkelijken. Zelfs niet-lezende middelbare scholieren zouden dit boek op hun lijst kunnen plaatsen. Bovendien kan elke vrouw zich herkennen in de problemen van de hoofdpersonen. Zo wordt Maggie gek van haar huilende baby en is Roxanne hopeloos verliefd op haar minnaar zonder echt te weten of dit wederzijds is.
Oppervlakkige stereotypes
Het scenario is goed uitgedacht maar niet verrassend. Vanaf het begin weet de lezer dat het goed zal aflopen. Hierdoor leef je minder goed mee en zijn de wendingen niet onverwacht. De drie hoofdpersonen zijn goed uitgewerkt maar de andere personages blijven oppervlakkig. De lezer leert ze niet echt kennen. Giles, de hardwerkende man van Maggie en Ed de irritante overbuurman van Candice zijn stereotypes. De oppervlakkige karakters maken de lezer echter wel aan het lachen.
Niet erg origineel
Sophie Kinsella/Madeleine Wickham staat bekend om een behoorlijk niveau. Ze creëert helden, maar ook antihelden. Zelfs met deze laatste komt ze weg in haar boek Wat spook jij uit. De personages in De Cocktailclub zijn helden maar komen iets minder uit de verf. Bovendien zijn de scenario´s meestal origineel en goed uitgewerkt. In tegenstelling tot haar verhalen over koopzieke en comateuze vrouwen is het thema van De Cocktailclub magertjes. Het geheel is niet erg uitdagend. Dit boek is gewoon weer een Madeleine Wickham: grappig, luchtig en voorspelbaar.
De Cocktailclub van Madeleine Wickham
Uitgeverij: The House of Books
Beschikbaar vanaf mei 2010
Meer info? http://www.madeleinewickham.nl
