De afdelingschef leest Freud in Big Tits Zombies 3D

“Hoe kan ik jullie rustig krijgen? Misschien door mijn tieten te laten zien?”, vraagt een rondborstige stripper bloedserieus als ze belaagd wordt door een groepje zombies. Jep, het is weer tijd voor een foute film! Big Tits Zombie 3D heeft alles wat je kan verwachten: blote borsten, slecht opgemaakte zombies en seksistische humor.

Strippers
Een groepje strippers verveelt zich rot in het Ikagawa Theatre in Japan. Klanten blijven weg en ze hebben een baas die niet echt mee wil werken. De situatie verandert wanneer ze in een donkere kelder een eeuwenoud boek vinden waarmee de doden tot leven komen en verandert in zombies. Dat begint nog klein – aanvankelijk is het alleen de sushi die weer begint te leven – maar uiteindelijk krijgen de dames te maken met zombies van alle soorten en maten.

3D-brilletjes
Alles aan Big Tits Zombies 3D is fout, tot aan de twee goedkope 3D-brilletjes toe die bij de film meegeleverd worden. In het licht van de huidige kernramp voelt het kijken naar de film een beetje dubbel, maar feit is en blijft dat dat Big Tits Zombies bewijst dat je wel degelijk kan lachen met de Japanners. Goed, de Aziatische humor blijft soms wat vreemd en de film is vooral hysterisch, maar het is ontzettend moeilijk om níet mee te gaan in dit Grand Guignol van de Foutste Humor Aller Tijden.

Vagina-vlammenwerper
Leukste scènes: een blauwgekleurde afdelingschef uit de Hel die Freud citeert en een stripper die aan een rivier tegen een andere stripper een monoloog begint, wordt afgekapt met een bruusk “Gaan we filosofisch doen?” Voor diepzinnigheid heeft Japan al genoeg andere regisseurs. Mocht je even vergeten in wat voor film we zitten: wanneer een van de strippers bezeten is door een zombie en van haar vagina een vlammenwerper maakt weet je alweer genoeg.

Chago
Is dit slecht? Reken maar. De effecten zien er niet uit, camera en montage zijn amateuristisch en het verhaaltje is een slap excuus voor grotesque momenten. En juist om dat laatste is Big Tits Zombies 3D een feestje om te zien. De hele film is zo heerlijk overdreven, over-the-top... zelfs de grootste chago zal het niet kunnen laten om even het 3D-brilletje op te zetten. Er valt genoeg te zien om de film een herziening te geven. Of twee. Of drie.

Regie: Takao Nakano
Met: Sora Aoi, Risa Kasumi en Mari Sakurai