De Weerzinwekkende vliegt uit de bocht
Wat als je hoort dat je weerzinwekkend lelijk bent? Dat je ontdekt dat je vrouw je nooit aankijkt en zich altijd maar fixeert op je linkeroog om je totaal niet te hoeven aanschouwen? Wat als jij de uitvinding van je nieuwe stekker niet mag presenteren, omdat je het hoofd het best te vergelijken is met hondenvoer? Lette, de hoofdpersoon uit het stuk De Weerzinwekkende moet hier mee zien te dealen. Het hilarische uitgangspunt mondt uit in een mal theaterstuk dat helaas de weg kwijt raakt.
Nieuwe theatergroep
Momo is een nieuwe theatergroep in de handen van regisseuse Anna van der Heide en bijgestaan door Theu Boermans (artistiek leider Theatercompagnie). Ze brengen jonge toneelmakers bij elkaar en willen naar eigen zeggen ‘kwalitatief hoogstaand eigentijds repertoire’ ten tonele brengen. Ze geven het startschot met De Weerzinwekkende, een vertaalde tragische-komedie van Marius von Mayenburg.
Plastische chirurgie zorgt voor crisis
De voorstelling werkt vooral op de lachspieren. Dat de aanleiding voor het stuk een uitvinding van een nieuwe stekker is, de 2CK, is een hilariteit op zich. Maar wanneer Lette (Bram De Win) te lelijk wordt bevonden, brengt hij een bezoekje aan de plastisch chirurg. Deze dokter Scheffler (Tibor Lukács), die opvallend veel gelijkenis vertoond met tv-dokter Schumacher, brengt Lette een nieuw hoofd aan. In een klap is hij succesvol, zijn vrouw (Sarah Jonker) kan niet van ‘m afblijven en hij mag de stekker gaan presenteren. Maar zoals van je al van verre ziet aankomen zit identiteit en schoonheid niet aan de buitenkant. Een hysterische existentiële crisis ontvouwt zich wanneer vele mensen met hetzelfde gezichtsmateriaal rondlopen en waar Lette geen weg meer terug vindt.
Faliekant uit de bocht
Momo slaagt erin om vlot en onderhoudend van start te gaan. De dialoog is scherp, hoewel de vertaling af en toe wel erg stijfjes naar boven drijft. De dubbelrollen worden moeiteloos afgewisseld. Vooral Sarah Jonker slaagt met vlag en wimpel in het switchen tussen een beïnvloedbare echtgenoot naar een rijke, hitsige dame opgeluisterd met kunstgebit. Helaas gaat het stuk faliekant de mist in aan het eind. Een incestueuze verhouding komt uit het niets op, Lette krijgt schizofrene neigingen en de rijke vrouw en zoon zeggen totaal ongepast dat ze van Lette houden. Momo vliegt hierin uit de bocht en zo wordt het plot met terugwerkende kracht waardeloos. Jammer, want aan het spel zou het niet hebben gelegen.
Beeld: Maarten van Rossem
De Weerzinwekkende door Momo.
Gezien: 22 september 2009 in Theatercompagnie Amsterdam.
Meer info: www.tgmomo.com
