De Rotterdamse Museumnacht: vaag en meeslepend
De Rotterdamse Museumnacht laat Rotterdam zien zoals Rotterdam hoort te zijn. Groots en gezellig. Multicultureel en meeslepend. Hoopvol is het thema RE: Hiermee wil de Rotterdamse Museumnacht reacties van de jongeren zelf ontlokken. En inderdaad: de Museumnacht stikt van de jongeren. Naast jongeren stikt het trouwens ook van de ouderen, allochtonen, gekken en dwazen. Het lijkt alsof heel Rotterdam op de been is en het ademt de sfeer van Koninginnenacht, met veel bier, cocktails, poffertjes, met als verschil de lekker vage kunst. Vaak begrijp je er geen bal van, maar leuk is het wel.
Schijnwerpers op Pim Fortuyn
De avond wordt geopend voor het Schielandhuis. Een paar enorme schijnwerpers staan opgesteld. Het publiek mag ze zelf bedienen en maakt zo tegelijkertijd muziek. Op het moment dat je namelijk een schijnwerper op een bepaalde plek van een gebouw richt hoor je een bepaald soort muziek. Dit gaat heel ver: als je de schijnwerper op de kale kop van het beeld van Pim Fortuyn richt, hoor je hem oreren. Als je de schijnwerper op een kamer boven in het gebouw richt, hoor je tandenpoetsen. Gitaar in de boom, tromgeroffel op de flats, etcetera. Een heel vreemde ervaring om met licht muziek te maken.
Biecht-wc voor vieze verhalen
In het Schielandhuis zelf kan je wel een uurtje zoet zijn. De tentoonstelling over lichaamsverzorging wordt begeleid door adviezen van zo´n 150 jaar geleden over tanden poetsen, handen wassen en seks. Zo leren we bijvoorbeeld dat we absoluut geen voorbehoedsmiddelen moeten gebruiken, daar krijgt men namelijk vreeschelijcke ziekten van. Je kan je in een hoekje onder het motto RE:lax laten masseren door gezellige, dikke tantes. Verder kun je in een speciale biecht-wc je verhalen kwijt, is er een tentoonstelling over de tien meest veelbelovende jongeren van Rotterdam en is er als klap op de vuurpijl een geweldige, sfeervolle cocktailbar met gratis bananen op een verwarmd terras.
Vier verlegen gitaren
In het Maritiem Museum is er een concert van vier jongens met vier gitaren. Ze zien er een beetje sullig en verlegen uit, maar op het moment dat ze gaan spelen is ze dat meteen vergeven. Met een ongelofelijke vaart en precisie zetten ze een heel eigen sfeer neer, met een exotisch tintje. Om te bekomen van de enorme snelheid waarmee aan de gitaarsnaren wordt geplukt, rust je uit op een van de honderd fatboys in een grote hal.
Ingewikkelde verkrachting
In MAMA is het zelfs zo vol dat je er niet eens binnenkomt. Er is een enorm feest aan de gang en mensen dansen als gekken. In Roodkapje is de sfeer wat minder. Ontgoocheld lopen mensen naar buiten, ietwat geschokt door de films die binnen zijn vertoond. Een film laat een ingewikkeld soort verkrachting zien en op een andere film is te zien hoe een sloppenwijk in Maastricht wordt gesloopt. De bedoeling is dat het publiek de vernielingen van de bulldozers aanmoedigt, maar iedereen blijft verdacht stil.
Vergaderruimte of kunst?
In TENT is er het soort kunst dat grote vraagtekens oproept. Waarom zou je in godsnaam zoiets maken? Je kunt opgevouwen ijzeren bedden bewonderen en een enorme ijzeren constructie in de vorm van een zeppelin. Interessant is ook een vergaderruimte omdat het totaal onduidelijk is of het gewoon de vergaderruimte is van het museum of een zeer modern kunstwerk. In een andere ruimte wordt een enorm soort schimmel op een groot doek geprojecteerd en er is een filmpje waar je in een uur 30.000 fotos ziet langskomen. Alle bezoekers voelen zich weer helemaal peuter als ze de Lightbox Sequencer mogen proberen. Door op knoppen op lichtgevende blokken te drukken ontstaan er kleuren en muziek, maar het verband is niet helemaal duidelijk. Iedereen is er totaal door gefascineerd, probeert te ontdekken wat het patroon is en ramt heerlijk op toetsen met mooie kleuren.
Dromen met Pipilotti
Ontzettend populair is het Boijmans van Beuningen. Bij binnenkomst loop je tegen een geweldig ingenieus kunstwerk aan: de garderobe. Met ingewikkelde sleuteltjes, touwen en gewichten kun je een hanger naar beneden takelen, je jas eraan ophangen, de hanger weer omhoog takelen en het touw afsluiten met een sleuteltje. Vervolgens struikel je over een enorme berg schoenen omdat iedereen die het kunstwerk van Pipilotti Rist binnen wil zijn schoenen uit moet doen. Enorme zijden doeken verdelen de ruimte en overal zijn films geprojecteerd van Pipilotti. De mooiste en dromerigste video is op het plafond. Tussen honderd andere hoofden en zweetsokken lig je op kussens te kijken naar een soort droom. Vreemde beelden worden gespiegeld en verdubbeld en een naakt meisje plet zo nu en dan een vrucht tussen haar borsten. Watervallen, bomen en giforanje drab. De hele sfeer maakt dat je niet zeker weet of je wakker bent of droomt.
Als kinderen in Dinseyland
De Museumnacht staat bol van de moderne dingen, maar gelukkig wel heel leuke moderne dingen. In bijna alle musea veranderen hippe jongeren, deftige vijftigers, gezellige Surinamers en platte Rotterdammers tot kinderen in Disneyland Parijs. Iedereen rent opgewonden rond, drukt op knoppen met licht en muziek en is ontzettend vrolijk. Een veelzijdige Museumnacht, waarvan je zou willen dat hij een week zou duren, zodat je alle veertig musea in deze geweldige sfeer kan bezoeken.
De Rotterdamse Museumnacht. Gezien: 7 maart. Meer info: www.rotterdamsemuseumnacht.nl
