Customs: strak in pak en geluid

De lichten dempen, spots gaan aan. Vier mannen in grijze pakken nemen hun plaatsen in en bespelen hun instrumenten. Voor velen is Customs nog onbekend, maar Utrecht is geen onbekende plek voor Customs. Ze speelden op donderdag 29 juli voor de vierde keer in de stad.

Gemoderniseerde jaren tachtig  
De vier Belgen brengen jaren tachtig rock, maar dan met een eigentijdse twist. Dit etiket klinkt redelijk oubollig, maar dat is totaal onterecht. Customs wordt zelfs vergeleken met Muse en die kwaliteiten hebben ze ook wel in zich. Het geluid neigt een beetje naar britpop met hier en daar iets wat lijkt op David Bowie. Maar Customs behoudt hun eigen stijl. Dat oude zit‘m meer in de presentatie, no-nonsense, gewoon doen wat je moet doen: spelen. Geen poeha.

Rockende huismoeders
De zaal is voornamelijk gevuld met mensen van boven de dertig. Een logische verklaring is daar niet voor te geven want Customs maakt muziek die ook voor de MTV-generatie zeker interessant zal zijn. De setlist bestaat uit bijna alle nummers van hun debuutalbum Enter The Characters. Zo komt het nummer voorbij waarvan je niet kan blijven stil zitten Shut Up Narcissus. Maar enkele minuten later is de sfeer compleet veranderd met het dromerige Where The Moon Spend His Days. Statisch maar met een fantastische sound komen er zo af en toe hits langs zoals de singles Rex en Justine. Dan wordt er ook hevig mee gezongen en hier en daar wordt er stevig gedanst. De sfeer zit erin.

Leven voor de muziek
Deze jongens houden van muziek en gaan niet voor het geld, dat is zo te zien. Niks overdreven sterkapsones, gewoon eerlijke muziek. Aan het einde van het concert doet zanger Kristof Marie August Albert Uittebroek (ja, dat is een hele mond vol) dan ook de mededeling dat ze de cd’s zijn vergeten mee te nemen. Als alternatief gaan ze graag iets drinken met het publiek bij het fameuze café België in de stad. Dit slaat aan bij de bezoekers en dit was het moment dat er echt contact werd gemaakt, iets wat eerder op de avond toch ontbrak.

Vlekkeloos
Op de act van Customs was helemaal niks aan te merken. Het geluid was perfect, er was geen sprake van ruis of rare vervormingen. Het is zo jammer dat Customs niet meer publiciteit krijgt. Deze jongens hebben echt een internationaal geluid. Een repertoire dat zeer veelzijdig is en spannend blijft door veel contrasten en afwisselingen. Doordat Customs in de studio heel sterk is maar ook live overtuigt, is het niet te voorkomen dat Nederland binnenkort in de ban zal zijn van deze band.

Gezien: Customs op 29 juli 2010 in Tivoli de Helling, Utrecht.
Meer info: www.myspace.com/customstheband