We smullen allemaal van reality-tvseries als Love Island, Oh Oh Cherso en Dames in Wording, maar in ons achterhoofd weten we dat het niet echt is en dat er manipulatie in het spel is. Het is een keiharde wereld, waar schijn vaak bedriegt. Barbara Kuipers onthult hoe het er echt aan toe gaat in de wereld van de reality-tv.
Eigen ervaring
Barbara Kuipers is zelf journalist en televisiemaker. Ze heeft de Hogeschool voor de Journalistiek afgerond en werkte daarna als verslaggever voor een stuk of tien verschillende reality-tvprogramma’s. Tegenwoordig is ze freelance tv-regisseur. Niet te filmen is haar eerste roman. In een interview geeft ze al aan dat het boek grotendeels op haar eigen ervaringen in de realitybusiness gebaseerd is. ‘Soms is het hier en daar wat overdreven’, maar de grote lijnen in het boek komen overeen met wat Barbara zelf heeft meegemaakt.
Een vak apart
Niet te filmen gaat over de jonge journaliste Sophie. Ze is ontzettend getalenteerd en wil topverslaggever worden. Om dat te worden, moet je de nodige ervaring hebben. Daarom solliciteert ze bij een reality-tvprogramma. Nadat ze wordt aangenomen, gaat het allemaal heel erg snel. Ze vliegt naar exotische locaties en leidt een druk leventje. Al snel blijkt dat reality-tv maken een vak apart is. Sophie is een snelle leerling, maar begint steeds meer te vervreemden van haar vrienden, familie en geliefde. Hoe meer ze zich verliest in haar werk, hoe mee scheuren haar privéleven begint te vertonen.
Interessant & spannend
Het boek is ontzettend vlot geschreven. Met een treffende openingszin en een turbulente openingsscène weet Barbara Kuipers de lezer meteen mee te slepen in haar verhaal. De daarop volgende hoofdstukken vliegen heel snel voorbij. De verschillende verhaallijnen zijn stuk voor stuk interessant: de verhouding tussen Sophie en Luuk zorgt voor spanning, de ervaringen tijdens het televisiewerk zijn interessant en de aanpak van Sophie maakt dat het geheel soms verrassend uitpakt.
Discussie
Barbara Kuipers geeft kritiek op het reality-tvwereldje, maar zet haar ex-collega’s niet te kijk. Ze schrijft met een zekere respect over de andere medewerkers en geeft toe dat het hard werken is. Ook al wordt het haar uiteindelijk te veel, ze laat ook heel duidelijk een leuke kant van het vak zien. Kuipers wil een discussie op gang brengen. Er worden volgens haar steeds meer grenzen opgezocht, maar er wordt nooit open en eerlijk gepraat over wat wel en niet kan in zulke programma’s.
Gelezen: Barbara Kuipers - Niet te filmen
Uitgegeven door De Boekerij, 2011
