Veertien jonge mensen, één pistoolschot. Wat als? Als dit niet was gebeurd, dan… Spanning en vragen, direct komen ze in je op als de voorstelling Backfire van Jong RAST begint. Het publiek loopt een zaal binnen waar aan beide kanten tribunes zijn. De muzikale omlijsting betreft fijne dansmuziek, en alle spelers staan met witte kleding in blacklight te dansen.
Spanning
Als de voorstelling begint zit de toeschouwer meteen in het verhaal; twee spelers beginnen te discussiëren over een avond waarop er iets fout ging. Iemand is er niet meer en dat dit op veel manieren voorkomen had kunnen worden staat vast. Maar wiens schuld was dat? Wat had er anders moeten gaan? En waarom eigenlijk, want wie is er dood? En: wie loste het schot?
Jong en talentvol
De spelers van Jong RAST zijn jong. Ze zijn tussen de 17 en 27 jaar oud en komen overal vandaan; het vmbo, havo, hbo en ook zijn enkelen van de theateropleiding. Talent hebben ze; zonder microfoons weten alle spelers zich verstaanbaar te maken en zijn ze de gehele voorstelling boeiend, overtuigend en goed in hun rol. Veertien acteurs spelen een stuk en het is bewonderenswaardig dat ze allen op zo’n eigen manier spelen dat ze gemakkelijk uit elkaar te houden zijn.
Backfire raakt
De titel van het toneelstuk, Backfire, is een discotheek, en afwisselend is er spel en dans. Er zijn verspringingen in de tijd die logisch zijn en goed te volgen. Het is het vermelden waard dat deze voorstelling door jong talent is gemaakt, maar ook voor jonge mensen. Er wordt veel in straattaal gesproken, er wordt ruzie gemaakt over scooters en vriendinnetjes en de manier van handelen zal vooral jongeren aanspreken. Geen ingewikkeld en intellectueel theater, maar de tekst is wel van niveau. Het verhaal neemt op het eind een wending die niemand voelt aankomen, en dat raakt. Letterlijk en figuurlijk. Er valt een dode.
Einde helaas een cliché
Het enige minpuntje is het einde; het ging net iets te lang door, en het had op een specifiek eerder punt kunnen stoppen. Nu is het einde helaas, vooral qua tekst, een cliché. De dode ontmoet zijn oma met een witte wapperende jurk in de hemel terwijl de hele oma niet in het stuk voorkomt en er totaal niet toe doet; in vergelijking met de rest van het stuk is dit een erg voor de hand liggende, storende en vooral overbodige tekst.
Promotie
Aan de promotie van dit toneelstuk is veel gedaan. Niet alleen is er een flitsende flyer om mensen te trekken, ook wordt verwezen naar een computerspel dat gespeeld kan worden door potentiële bezoekers. Het neemt je alvast mee naar wat locaties die voorkomen en de muziek zal je later ook bekend voorkomen. ‘See the play, play the game’ vertelt een sticker: speel het spel op www.rast.nl.
Beeld: Frank Hanswijk
Heb je na de voorstelling kriebels om zelf op het podium te staan? Op 4 oktober houdt JongRAST zijn jaarlijkse audities in De Meervaart in Amsterdam.
Gezien: Backfire van JongRAST op 4 september in de Engelenbak in Amsterdam.
