Army of Two: Had meer in kunnen zitten
Een kleine twee jaar geleden kwam de eerste Army of Two-game uit en werd deze gepresenteerd als het ultieme spel met coöperatieve gameplay. Als huurling Salem of Rios doorloop je het spel en bezoek je verschillende exotische locaties om daar militante groepen te overmeesteren en gijzelaars te bevrijden. In de tussentijd is er weinig veranderd.
De eerste game is een aardig commercieel succes en krijgt redelijke cijfers. Op een opvolger hoefden we dus niet lang te wachten. Dit tweede deel genaamd The 40th Day gaat over een bijna allesvernietigende terroristische actie in Shanghai. Vele gebouwen worden opgeblazen en storten in, maar twee stoere huurlingen brengen de boel weer op orde. Zo wordt het verhaal en je doet ook niet meer dan dit. Anders dan in het vorige spel speelt moraliteit een grotere rol en kun je soms de keuze maken om levens te beëindigen of juist mensen gratie te verlenen. Het grappige hieraan is dat wanneer je met z’n tweeën speelt, beide spelers de trekker over kunnen halen. Wie het eerst de keuze maakt, maakt de dienst uit. Zo zul je samen soms ook gijzelaars moeten bevrijden. Wanneer je tegenstander dit merkt, knalt hij de gijzelaars zonder pardon neer. Neem je extra moeite om het secuur tot een goed einde te brengen of doe je maar wat en hoop je dat je één of meerdere gijzelaars bevrijd? De keuze is aan jou.
De minpunten
Army of Two The 40th Day is in principe best een aardig spel, maar er zitten nogal wat matige puntjes in het spel. Zo is het spel erg kort. Binnen zes of zeven uurtjes heb je het uitgespeeld. Verder is deze game grafisch nogal een tegenvaller en vallen de ontwerpen van de levels en de vijanden nogal tegen. Deze zijn niet gedetailleerd en lijken veel op elkaar. Zo wordt het allemaal een onduidelijke bende. Bovendien is het upgradesysteem voor je wapens heel lastig te openen, terwijl dit allemaal veel makkelijker had gekund. Je moet als karakters eerst dicht bij elkaar staan om vervolgens een menu te openen. Omslachtig, want dit had allemaal in het pausemenu verwerkt kunnen worden. Als laatste, maar grootste punt van irritatie: de besturing. Deze is gewoon niet erg stabiel en vooral het switchen tussen lopen en richten levert vertraging op. Dit betekent soms het verschil tussen leven en dood. Ook bestaat er geen auto-aim (een functie waardoor je makkelijker je tegenstander raak schiet door automatisch te richten), waardoor het heel moeilijk wordt om fatsoenlijk je tegenstander te vinden.
Met z´n tweeën
Natuurlijk is Army of Two niet alleen maar matig. Het is ook een uitermate geschikt spel om met z’n tweeën te spelen. Het is er immers speciaal voor gemaakt en in je eentje zal het spel ook een stuk minder leuk zijn. Toch heeft EA veel kansen laten liggen en had ze een betere game kunnen neerzetten als de actie wat gevarieerder is. Nu verveelt het al vrij snel en vraag jij je af waarom er geen missie in de auto bij zit, of een missie per vliegtuig. Een gemiste kans!
Gespeeld op Xbox 360. ook verkrijgbaar voor Plystation 3 en PSP.
Ontwikkeld door EA Montreal
Uitgegeven door Electronic Arts
