Alles mag bij Mondo Freudo

Christenpolitici die nu nog durven zeggen dat de samenleving verseksualiseert moeten definitief voor achterlijk uit worden gemaakt. De samenleving is namelijk alláng verseksualiseerd, alleen vond de seks tot zo’n twintig jaar geleden plaats achter gesloten deuren – net als bij henzelf. En werd goed verborgen gehouden. De Amerikaanse documentaire Mondo Freudo van Lee Frost uit 1966 bewijst het en komt achter deuren die normaal gesloten blijven.

Modeshow met blote dames
Dolletjes, een avondje op stap gaan! Gezellig kijken we met de hele familie naar twee blonde stoten die elkaar in een bak modder te lijf gaan. Modderspetters op uw vuile broek? Geen probleem, u krijgt beschermende kleding! Maar voor de zakenman in het huis hebben we een evenement in petto dat wellicht nog véél spannender is: een modeshow met blote dames! Toch kunnen de echte diehards beter kijken naar een zwarte mis in de Puerto Ricaanse buurt van New York. Met eigen ogen zult u zien hoe een maagd het bloed van een varkenskop over haar heen krijgt. Gluren bij de buren in Mexico: levende slavinnen worden verhandeld!

Boemelende borsten
Het is weer feest met de collectie van American Grindhouse. Niet eerder legden filmmakers ooit zulke groteske onzin van boemelende borsten en vergezochte moordcomplotten op het celluloid vast. De jaren zestig en zeventig leverden massa’s van dit soort kul op, kul die mensen als Quentin Tarantino liefkozend ‘cult’ noemen. Let hierbij op het minieme verschil in uitspraak.

Tegenstrijdig
Mondo Freudo is een werkje dat vooral grappig is door de tegenstrijdige bedoelingen. Regisseur R.L. Frost pretendeert te willen laten zien dat onze wereld overspoeld wordt door seks, maar dat is juist het enige wat hij de kijker voorschotelt. Hij blijkt het perfecte publiek van zijn eigen film. De voice-over die schande spreekt van de taferelen is er alleen voor de vorm en om te doen lijken alsof Mondo Freudo geldt als publieke voorlichting in plaats van publiekelijke exploitatie.

De film is vooral een aaneenschakeling van nogal suffe scenes met veel parmantig bloot, met een regisseur als pot die de ketel verwijt. Maar bij vlagen is de film vertederend door de onschuld die het allemaal uitstraalt. Tenslotte: wie doen we er nou helemaal kwaad mee meneer Frost, wanneer we kijken naar twee West-Duitse bikinibabes tijdens een moddergevecht?

Gezien: Mondo Freudo van R.L. Frost. Meer info: www.filmfreaks.nl