100 Feet: ongeloofwaardig spookverhaal

Men neme een huis, een charismatische hoofdpersoon, iets of iemand die achter haar aanzit, een reden waarom zij niet uit het huis kan en dan heeft men een enge film. Toch? Regisseur Eric Red laat met 100 Feet zien dat dit niet hoeft. Hij laat zoveel steekjes vallen, dat de film zijn geloofwaardigheid verliest.

Het verhaal
Marnie Watson (Famke Janssen) heeft haar agressieve echtgenoot uit zelfverdediging vermoord. Na een aantal jaren cel mag ze de rest van haar straf uitzitten in haar eigen huis. Ze krijgt een enkelband om die gaat piepen en een melding naar de politie stuurt als ze meer dan 100 voet van het basisstation verwijderd is. Het blijkt dat de geest van haar overleden echtgenoot nog rondwaart en uit is op wraak. Marnie besluit opnieuw terug te vechten.

Niet bevredigend
Famke Janssen is een lekker ding en ze acteert goed. Maar hoe leuk het ook is om in bijna elk shot Famke Janssen te zien, de film geeft niet een bevredigend gevoel. Dit ligt niet zozeer aan de b-acteurs om haar heen, alswel aan de gekke keuzes van de personages om enge scènes te forceren, de onuitgewerkte extra verhaallijnen en de ongeloofwaardige “details”.

Vragen, geen antwoorden
De film begint met een paar goed getimede schrikmomenten. Maar al snel wordt de kijker opgezadeld met vragen als waarom Marnie zo moeilijk doet om de voordeur open te krijgen als ze drie minuten heeft voordat het alarm afgaat. Terwijl ze even later wel binnen drie minuten het huis uit gaat om spullen van haar ex-man weg te gooien. Helaas wordt geen van deze vragen beantwoord.

Laatste beetje geloofwaardigheid
Alsof dergelijke kleine dingen nog niet storend genoeg zijn, geeft Eric Red het laatste beetje geloofwaardigheid op voor wat actie en een hopeloze uitdieping van het plot. De geest veroorzaakt uit het niets een explosie en Marnie vindt toevallig een kruipruimte tussen de eerste verdieping en de begane grond van zeker een halve meter hoog. Je kunt het afdoen als “details”, maar alles bij elkaar genomen is dit niet zomaar weg te wuiven.

Pyjamafeestje
Dit zou een goede film zijn voor pyjamafeestjes van tienermeisjes die per definitie al bang worden bij het kijken van een thriller. De spanningsboog en de timing zijn op zich wel goed, maar er komt weinig expliciet in beeld. De echte thriller-fans kunnen beter nog een keer naar Disturbia kijken, daarin is het idee beter uitgewerkt. We zien Famke graag in een nieuwe Amerikaanse film, maar het liefst wel in een betere dan deze.

Gezien: 100 Feet van Eric Red.
Deze film is nu op dvd verkrijgbaar.
Voor meer info: http://www.imdb.com/title/tt0899128/