Hij ziet eruit als de opa die we allemaal wel willen hebben: kalend en grijs, met een brilletje en een joviale glimlach. 40 jaar zat Rob Wiegman inmiddels in het theatervak, waarvan 25 jaar als directeur van het Oude Luxor in Rotterdam, plus 10 jaar het Nieuwe Luxor. Op maandag 9 mei eerden collega’s, theaterliefhebbers en Rotterdammers in vier onderdelen het werk van de man die cultuur naar Rotterdam bracht. Oh, en het tienjarig bestaan van het Nieuwe Luxor.
In de Oasebar
Het eerste onderdeel van de avond is revue, geleid door Gerard Cox. Samen met Joke Bruijs runt hij voor de gelegenheid de bekende Rotterdamse Oasebar. De mannen van het Groot Niet Te Vermijden zijn hun stamgasten. De eerste gast is Paul de Leeuw en ook Lee Towers en André van Duin en Ron Brandsteder moeten het Rotterdamgevoel naar boven brengen. De eerste produceert zijn standaard Galm die niet alleen het theater, maar misschien wel de hele stad vult. De tweede zitten in hun vaste act. Brandsteder sidekick voor van Duins slapstick.
Sondheim-medley
Paul Eenens, regisseur voor Joop van den Ende, leidt het musicalonderdeel. Het is een medley van liedjes van Stephen Sondheim, waar Rob Wiegman een groot liefhebber van is. Ook de musicalacteurs waren met alle liefde bereid hun vrije maandagavond voor Wiegman op te geven. Pia Douwes, Brigitte Heitzer, Jamai Loman, René van Kooten, Anouk van Nes, Maike Boerdam, Daan Wijnands en Dick Cohen brachten een stijlvolle medley. Met niets anders dan een simpele lichtspot en een prachtige stem. De Nederlandse vertaling van sommige liedjes mag dan niet zo goed werken, het talent van de uitvoerende artiesten compenseert dit ruimschoots.
Bizarre talentenshow
Het variété onderdeel onder leiding van Ellen ten Damme lijkt een bizarre talentenshow. Mimespeler Eric Koller speelt op een wat storende wijze een baby, één van de Ashton Brothers doet een acrobatenact in een laken en Parcossa kan je een kwartier vermaken door met eieren te rammelen. Gert van der Vijver is zandtovenaar en weet deze avond de meeste "Ooooh"s op te wekken. Hans Klok houdt het voor de verandering simpel onder begeleiding van Karel Kraayenhof, net als Karel de Rooij en Peter de Jong in hun clownact. En om de 68 jarige Wiegman nog een pleziertje te gunnen heeft de organisatie de goochelende stripper Suzanna Martinez uitgenodigd. Burgemeester Aboutaleb eerde Rob Wiegman vervolgens persoonlijk met de Wolfert van Borselenpenning, voor mensen in een leidinggevende functie die een grote bijdrage hebben geleverd aan de Rotterdamse samenleving.
Cabaretfestival
Het laatste onderdeel is cabaret. Een grotere verzameling van cabaretiers is nog nooit eerder vertoond. Onder andere Youp van ’t Hek, Erik van Muiswinkel, Bert Visscher, Freek de Jonge, Karin Bloemen, Sara Kroos, Herman Finkers en Jochem Meijer zingen samen ‘We are the World’. Voor de gelegenheid is de tekst nu: ‘Daar gaat ie dan, daar gaat Rob Wiegman’. Youp van ’t Hek en Freek de Jonge zingen ‘Vluchten kan niet meer’, en ten slotte proberen Waardenberg en de Jong een standbeeld van Rob Wiegman te maken. Letterlijk. De arme man staat met zijn dure schoenen in een bak waar de cabaretiers cement in gieten.
Het zal duidelijk zijn dat het afscheid van Rob Wiegman en de viering van het tienjarig bestaan van het Nieuwe Luxor een grote show was. Grote shows maken is immers wat het Nieuwe Luxor het beste doet. Een tien minuten durend vuurwerkspektakel sluit de avond af. Nu is het aan Gerda Kroeze-Knol om in de grote voetsporen van Wiegman te treden.
|
Wham bam thank you, maÂ’am, my quesiotns are answered! |
|
Hey, that's poewrufl. Thanks for the news. |
