The Plays of Cho Seung-Hui: Richard McBeef verklaart niets

Zestien april, 2007. Cho Seung-Hui, student aan de Amerikaanse universiteit Virginia Tech, schiet vijf leraren en 27 medeleerlingen dood en verwondt 25 anderen, waarna hij zelfmoord pleegt. Afgezien van Cho’s woede tegen alles er iedereen, is er nooit een reden gevonden voor zijn daad. Zou Richard McBeef, een toneelstuk dat hij ooit voor dramales schreef, meer inzicht bieden? We kunnen alvast verklappen: Cho Seuing-Hui had geen verborgen schrijftalent. Maar dat is ook niet waar het de makers om ging.

Richard McBeef
Het stuk gaat over een gefrustreerde dertienjarige, John. Zijn vader is een maand geleden gestorven en nu al woont er een andere man in zijn huis. Een nieuwe vader, die zegt dat hij goed wilt kunnen opschieten met zijn stiefzoon, maar moet hij die hand dan zo hoog op zijn bovenbeen leggen? Na enkele absurdistische ruzies tussen stiefvader en scheldkanon John vermoordt Richard zijn stiefzoon. The end.

Plat met een Amerikaans accent
Richard McBeef is een bijzonder kort toneelstuk met een verhaal van niks en platte personages die praten met een zwaar Amerikaans accent. Het stuk geeft allerminst inzicht in de daad van Cho, zoals sommige bezoekers wellicht gehoopt hadden, maar toont slechts een gewelddadige geest en een niet al te goed oog voor drama. Het enige positieve punt is het decor – het open houten huis ziet er erg strak uit. Omdat het publiek aan verschillende kanten van het huis zit, is er niet altijd even goed zien wat zich afspeelt .

Geen theater, maar kunst
Na het toneelstuk volgt een gesprek over het stuk met de makers en de acteurs. Kunstenaars Vincent van Gerven Oei en Jonas Staal, die nooit eerder theater hebben gemaakt, leggen uit dat ze nooit hebben willen pretenderen dat het stuk zelf goed zou moeten zijn. Dit stuk is bedoeld om mensen aan het denken te zetten over onze fascinatie voor zogenaamde high school shooters als Cho Sueng-Hui en onze wil om hen te begrijpen. Het neerschieten van tientallen leerlingen is een onverklaarbare daad die niet begrepen kán worden, hoe erg je het ook probeert, leggen Van Gerven Oei en Staal uit tijdens het nagesprek, dat veel langer duurt en belangrijker lijkt te zijn dan het stuk zelf.

Raadsels
Niet alleen ís het nagesprek lang, het lijkt nog veel langer te duren omdat de makers vragen zo lang en ingewikkeld beantwoorden dat er voor een groot deel van het publiek weinig van te maken is. Antwoorden zijn omslachtig, wat erg jammer is omdat hierdoor ontgaat wat ze echt willen zeggen. Net als van het toneelstuk zelf, wordt het publiek van dit gesprek ook niet veel wijzer.
Als de discussie is afgelopen, wordt het stuk nog eens opgevoerd. Bekijkt het publiek het stuk na de uitleg nu met andere ogen? Nee. Het is nog steeds hetzelfde, platte stuk. We zijn Cho Seung-Hui niet beter gaan begrijpen. Precies de bedoeling?

The Plays of Cho Seung Hui: Richard McBeef, gezien op woensdag 6 januari.
Concept door Jonas Staal en Vincet W.J. van Gerven Oei.
The Plays of Cho Seung Hui: Richard McBeef werd eenmalig opgevoerd.