#LL11: waar is het feestje (II)

In deel één las je over Kraantje Pappie en James Blake, hier kun je lezen over Elbow, Het Nationaal Ballet, Odd Future en Emalkay!

Oude zanger van een oude band
De tweede dag werd door veel mensen de meest rustige dag genoemd. Maar ze hadden het beter zo kunnen zeggen: dag twee was niet rustig, de andere dagen waren drukker. Op zaterdagavond staat de Alpha klaar voor Elbow, de groep gaat zelfs een album opnemen tijdens dit concert. De zanger Guy Garvey spreekt tussen de nummers het publiek lief aan. Zoals oudere zangers van oudere bands dat altijd doen. Het optreden is charmant en ingetogen, niet heel vreemd, want niets mag fout gaan als je een album opneemt. Het was leuk, mooi en lief, maar er was nergens een ´wow´-moment. Elbow tekende nergens even buiten de lijnen, terwijl ze dat wel kunnen hebben.

Zwanenmeer
Naast muziek is er natuurlijk ook theater en dans. De Julliet staat zoals elk jaar weer parraat als theater. Op zaterdag staat niemand minder dan het Nationaal Ballet op het podium. Ze beginnen met een stukje van het Zwanenmeer. Een klein stukje, maar het krijgt de hele zaal stil. Sierlijk dansen de parelwitte zwanen over het podium. De rest van de uitvoering bestaat uit vijf stukken van jonge- en oude choreografen en ballet- en modernedansen. Even is het stil, maar zodra alle dansers terug komen op het podium breekt het publiek los: een meer dan verdiende staande ovatie.

Odd Fucking Future
De mega-hiphop hype van 2011, rauw, grimey hiphop waar je op móét springen: Odd Future. Tyler The Creator, een van de rappers van de groep die tussen elke twee woorden het woord ´fuck´ plakt heeft z´n been in het gips, maar who cares? Rappenderwijs fietst hij over het podium en kort daarna is hij aan het crowdsurfen. De mannen van Odd Future gaan misschien nog wel meer uit hun plaat dan het publiek zelf. Tijdens het optreden haken steeds meer mensen af, misschien is het omdat de rappers amper te volgen zijn. Articuleren is waarschijnlijk niet hiphop.

Last but not least
Als keiharde afsluiter staat Emalkay in de X-Ray. Dubstep, kei-harde-dubstep. Emalkay is misschien een jonkie in de dubstepscene, maar met de hit ´When I Look At You´ en het net verschenen debutalbum Eclipse onder z´n arm gaat hij even de X-Ray aan gort draaien. Het is binnen ongeveer een graad of 40, zo hard wordt er gedanst. Ja jongens, dit zijn weer eens onze laatste stappen in de X-Ray, ons laatste aplaus, de laatste harde decibellen en het laatste optreden van Lowlands. Maar: over een jaar zijn we er gewoon allemaal weer. Inclusief bamboetakken, opblaasbare HEMA-rookworsten, campingwaves, jamsessie in de WC-gebouwen en muziek - onwijs veel muziek. Oja, en bier.

Lees in deel één over Kraantje Pappie, Noisia, James Blake en de HEMA-rave.