Love, Simon: Hollywood omarmt homoseksualiteit

★★★★ Iedereen verdient een liefdesverhaal, dus ook middelbare scholier Simon in de film Love, Simon. Simon heeft het goed voor elkaar. Hij heeft ouders die van hem houden, een zusje met wie hij goed kan opschieten en een drietal beste vrienden die hij dagelijks spreekt. Niets om over te klagen, behalve dat hij één groot geheim bij zich draagt. Simon valt namelijk op jongens. Via e-mail heeft Simon, gespeeld door Jurassic World’s Nick Robinson, anoniem contact met Blue. Er bloeit iets op tussen de twee. We weten niets over Blue, behalve dat hij op dezelfde school zit als Simon en dat hij ook van het mannelijke geslacht is. Uit de kast komen was voor Simon tot dan toe geen noodzaak geweest, maar lijkt nu toch een agendapuntje te worden – nog meer wanneer klasgenoot Martin (Logan Miller) zijn geheim ontdekt en Simon met de e-mailconversatie chanteert om zijn eigen liefdesleven op gang te krijgen.

 

Hetero’s de kast uit jagen

Het is trouwens niet zo dat Simon zich schaamt voor zijn homoseksualiteit en dat hij daarom nog niet uit de kast is gekomen. Hij vindt het vooral onnodig: waarom komen hetero’s niet uit de kast? Regisseur Greg Berlanti (The Flash, Riverdale) brengt deze gedachtegang in beeld met een hilarische scene waarin de vrienden van Simon hun ouders op dramatische wijze vertellen dat ze hetero zijn. De film kent meer grappige momenten, zoals hoe de conrector (Tony Hale) cool probeert te zijn, maar daardoor juist overkomt als een grote droeftoeter. Daarbij zijn vrijwel alle scènes waar de dramadocent (Natasha Rothwell) haar mond open doet hilarisch, maar er zijn ook wat tranentrek momenten. De bijzonder goede speech van Simons moeder bijvoorbeeld, gespeeld door Jennifer Garner. Het zou opmerkelijk zijn als je hier geen tissues nodig hebt.

 

Geen diepe film

Het draait in de film niet om het feit dat Simon homo is. Het draait om liefde en toevallig is dat de liefde tussen twee mannen. Je kunt jezelf herkennen in het verliefd worden, of in het hebben van een geheim. Dat is wat deze film zo toegankelijk maakt. Een valkuil hiervan is wel dat er wat diepgang kan missen, omdat het vrij oppervlakkig blijft. We wachten tot Simon wat interessanter wordt, omdat hij verder weinig problemen in zijn leven kent. Zelfs wanneer hij zijn seksuele geaardheid bekend maakt, lijkt bijna alles op rolletjes te lopen. Toch maakt dit de film niet minder leuk, licht en modern.

 

Homoseksualiteit in Hollywood

De positieve film heeft een nog positiever resultaat, want met Love, Simon opent Hollywood haar deuren voor homoseksualiteit, iets wat nog niet eerder met zo’n grote productie is gedaan. Oké, het is niet zo dat Simon het zwaar heeft als blanke homo uit de middenklasse, in tegenstelling tot in de film Moonlight, maar een grote stap in de goede richting is gezet. Het taboe wordt genormaliseerd, dan wel niet doorbroken.

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie