★★★½ Af en toe verschijnt er zomaar een klein gamepareltje tussen alle giganten, deze keer is het de beurt aan Little Nightmares. Het bijzondere aan Little Nightmares is dat, waar de meeste horror games, first person of van achter het personage te spelen zijn, dit een side-scroll game is. Kan deze kleine parel ondanks, of misschien juist dankzij, deze opvallende eigenschap zich staande houden tegenover alle grote horror titels? 

Magische sfeer met bizarre wezens

Six, een klein meisje in een grote fel gele regenjas, wordt na een korte nachtmerrie wakker in The Maw, een groot resort gelegen in het water. Het doel is om te ontsnappen van alle hongerige reusachtige wezens die jou maar al te graag willen oppeuzelen. Er hangt een duistere en tegelijk erg magische sfeer, wat zorgt voor een zeer unieke ervaring. Jij als klein meisje tussen alle grote wezens en objecten, van gigantische beklimbare boekenkasten tot mega grote gehaktmolens, laat je zeer klein en kwetsbaar voelen. Als zou iemand mij vragen waar de sfeer mij aan doet denken, is het eerste dat in mij opkomt Studio Ghibli’s Spirited Away. Dezelfde soort bizarre wezens en mysterische spanning zorgen voor een overeenkomende sfeer. Hoe verder je komt in de game, hoe bizarder het wordt en magischer de omgeving voelt.

Puzzelen zonder uitdaging

De game is opgebouwd uit meerdere delen, bestaande uit kamers waar je al puzzelend verder moet zien te komen. Dit doe je door gebruik te maken van al het speelgoed en troep waar The Maw volledig mee ligt bestrooid. Deze puzzels spelen een grote rol in de game en kom je continu in aanraking mee. Daarom is het ook een grote teleurstelling zodra blijkt dat de puzzels niet van een al te hoog niveau zijn. Denk bijvoorbeeld aan een standaard puzzel als ‘schuif de speeldoos van A naar B en klim via de kast door het hoger gelegen luikje’. Dit is erg jammer, want juist in combinatie met de sfeer had meer uitdaging voor extra spanning kunnen zorgen. Nu loop je net iets te makkelijk langs al het kwaadaardige en mist het net dat stukje horror dat je bij de game hoopt.

Simpele besturing maar niet makkelijk

De besturing van de game is vrij simplistisch te noemen. Het enige dat je hoeft te doen is rennen, springen en vastpakken. Nu wilt het helaas zo zijn dat ondanks de simpelheid het toch erg rommelig kan werken. Want ook al zijn de puzzels niet al te moeilijk, de haperende besturing zorgt nog met regelmaat voor vertraging bij de puzzels. Dat de character niet vastpakt wat je wilt vastpakken, laat je soms net iets te lang kloten dan nodig is. Dit zorgt soms voor ergernis bij momenten dat je hier door denkt fout te zitten bij een plek waar je uiteindelijk toch goed zat.

Geen nachtmerries maar fantasievolle dromen

Little Nightmares is een meer dan prima tijdverdrijf voor een lange avond of een kort weekend. Meer moet je zeker niet verwachten. Waar het qua besturing soms nog wat te wensen overlaat, ziet het er grafisch zeer mooi uit en zorgt de gecreëerde sfeer toch nog wel eens voor wat rillingen door het lijf. Dit zorgt er voor dat je in de game gekluisterd blijft en je voor even alles om je heen vergeet. In tegenstelling tot de nachtmerries die je zou verwachten na een horror-game, vooral met als titel Little Nightmares, kwamen na het spelen voornamelijk fantasievolle dromen in mij naar boven. Maar dat is toch veel fijner dan zwetend wakker worden?