Justin Timberlake ziet door de bomen het bos niet meer

★★ De popwereld is flink gegroeid tijdens de afwezigheid van Justin Timberlake. Dat maakt voor de ster helemaal niks uit, hij heeft namelijk een nieuwe ontwikkeling doorgemaakt sinds The 20/20 Experience. Voor zijn nieuwste album laat hij zijn geluid beïnvloeden door Southern sounds en doet hij het net iets anders. Kan JT zich nog staande houden met Man of The Woods?

Hetzelfde deuntje net niet zingen

De concurrentie is erg groot op dit moment voor Justin Timberlake. R&B sterren zoals The Weeknd en Grammy winnaar Bruno Mars hebben sinds 2013 keihard deze wereld overgenomen. JT heeft altijd een fantastisch comeback weten te maken met nieuwe sounds in een vertrouwd jasje. Het is jammer om te zien dat hij net voldoende elementen gebruikt om houvast te bieden aan zijn eigen geluid. Zo is opener Filthy net een stukje smeriger dan het publiek gewend is, maar is dit eigenlijk gewoon minder JT-nummer. Een andere standaard Justin Timberlake song in een iets ander sausje is Sauce, waarbij de zanger funk roert in zijn eigen mengsel. Er moet wel gezegd worden dat het moeilijk is om stil te zitten op dit nummer.

Slechtste van beide werelden

Deze familiariteit komt natuurlijk ook door de mensen achter de muziek. Zo werkt Justin opnieuw met Timbaland & Danja en The Neptunes. Hij heeft misschien wel een flanellen shirt aangetrokken maar Justin is nog altijd een ladies man met een geweldige stem. De zangkunsten zijn dan ook een van de weinige elementen die goed te noemen zijn. Uiteraard heeft Justin wel een klein beetje geëxperimenteerd met nieuwe stijlen. Zo doet hij een poging tot reggae met Alicia Keys op Morning Light. Wave heeft ook dezelfde reggae-elementen. Country ster Chris Stapleton zorgt ervoor dat Justin Timberlake niet opeens full-country gaat op Say Something maar het is alsnog een iets ander geluid. Man of the Woods zorgt uiteindelijk voor meer ‘afwisseling’ dan zijn vorige albums. Het lijkt soms alsof Justin zichzelf opnieuw probeert uit te vinden maar deze stap niet durft te nemen. Dit zorgt voor een raar zooitje van reggae, pop, country en een beetje funk. Dat is zonde want JT kan veel beter!

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie