‘Je kan toch alleen iets bedenken als er iets van in jezelf zit.’

Filmmaker Peter Hoogendoorn was al te zien op het Internationaal Film Festival Rotterdam, kreeg meerdere prijzen voor zijn afstudeerfilm Wes en werd dit jaar met zijn eerste lange film Tussen 10 en 12 zelfs geselecteerd voor het filmfestival van Venetië. Binnenkort is deze film, gebaseerd op de dood van zijn zusje, in de Nederlandse bioscopen te zien. Tijd voor een interview, dus! 

Oma’s en poppetjes
Films maken zat Peter al lang in het bloed. ‘Mijn oma en ik keken altijd naar Inspecteur Columbo, je weet wel, die inspecteur met het glazen oog,’ zegt hij. ‘Met deze poppetjes zat ik altijd al scènes na te spelen, maar wel op zo’n rare manier dat ik er met mijn hoofd boven hing.’ Later besefte Peter dat hij van kinds af aan al camerashots aan het maken was. Na een aantal jaar werken als acteur, werd hij na vier keer examen doen eindelijk toegelaten op de filmacademie. Zijn toelatingsgesprek was op de dag van de begrafenis van zijn zusje.

Observeren van een orgasme
Tussen 10 en 12 gaat hierover. Om precies te zijn, over de twee uur dat de politie het droevige nieuws aan de familie vertelt: de zus van hoofdpersoon Mike heeft een fataal ongeluk gehad. Het verhaal is, ondanks de waargebeurde basis, fictie. Peter wilde, om wat verder van de gebeurtenis af te staan, niet letterlijk het verhaal vertellen maar de energie van die desbetreffende dag tonen. ‘De film vangt vooral mensen in de pure staat van zijn. Zoiets als het observeren van een orgasme.’ Wel zijn veel van de locaties uit de film zijn ook de echt locaties, of bijna. ‘Bij scènes in het woonhuis van de familie is bijvoorbeeld het huis van de buren gebruikt.’

Echtheid
Voor Tussen 10 en 12 wilde Peter aanvankelijk helemaal geen professionele acteurs gebruiken. ‘Amateurs hebben nog een rauw randje, een stukje echtheid. Bij professionals is dit door de opleiding eruit geslepen. Voor deze film had ik echtheid nodig, iemand die levenservaring uitstraalt. Maar de zoektocht naar amateurs was lastig en het lukt ze meestal niet om scenes vaak over te doen.’ De hoofdrollen gingen dus naar professionals als Nasrdin Dchar (Rabat, Infiltrant) en Ko Zandvliet (Jongens). ‘Daar was de producent ook wel blij mee!’

Karakter
Peter werkt het liefst met wat er echt in de acteur zit, met zijn echte karaktertrekken. Zo schrijft hij het script pas als de acteurs bekend zijn. ‘Hierdoor gaat Tussen 10 en 12 niet alleen maar over mij, maar ook over de echte acteur zelf.’ Zo liet hij Ko Zandvliet, door het uitlichten van een aantal karaktereigenschappen, een beetje zichzelf spelen. Plannen voor een volgende film zijn er al. En ja, die is ook gebaseerd op een heftige gebeurtenis uit zijn leven. ‘Je kan toch alleen iets bedenken als er iets van in jezelf zit.’

Gesproken met: regisseur Peter Hoogendoorn
Kun je kennen van: Wes, Tussen 10 en 12
Meer info vind je op: www.tussen10en12.nl
Voorproefje:

 

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie