Totale overgave is een must op Incubate Festival 2015

Ook voor niet-festivalbezoekers is het in ieder geval duidelijk dat er deze week iets gaande is in Tilburg. Wie op het station aankomt, wordt direct geconfronteerd met grote borden. De hele binnenstad hangt vol met vlaggen, posters en bewegwijzering. Ergens ook wel grappig, als je bedenkt dat 98% van de Tilburgers geen idee heeft wat het festival Incubate inhoudt, en waarschijnlijk geen één naam op de line-up bekend zal voorkomen. Voor veel doorsnee muziekliefhebbers zal dit niet anders zijn, en daarom volgt hier op Deadline.nl een kleine bloemlezing uit 7 dagen en 377 artiesten.

Foto1

Grillige verhalenverteller
‘Ik snap niet waarom niemand zijn jas uit doet,’ verzucht de keurig in mantelpak gestoken medewerkster van de garderobe in het Tilburgse theater. De garderobe is inderdaad volledig leeg en de niet erg op het theater geklede festivalgangers snellen gehaast langs haar heen. Zelfs op de eerste avond van het Incubate Festival is al zoveel te zien dat je je jas maar beter aan kunt houden. Bezoekers die halverwege hun biezen pakken, wordt in ieder geval niet op prijs gesteld door Mark Kozelek, die dit van tevoren duidelijk laat weten. Wie de singer-songwriter wel eens eerder gezien heeft weet dat zijn live-reputatie op zijn zachtst gezegd nogal grillig is. Vanavond lijkt hij in goeden doen te zijn. Er worden verschillende mensen uitgescholden, maar het publiek zelf komt er goed vanaf. Het concert zelf is lange tijd nogal rommelig, omdat Kozelek kwistig strooit met allerlei anekdotes. Het laatste half uur is echter magnifiek. De scheldkanonnades en fucks zijn verdwenen en wat rest is precies wat Mark Kozelek tot iemand van de buitencategorie maakt. Wil het publiek Carissa horen? Prima, dan spelen we die. Ook Caroline komt langs. De anekdotische manier waarop Kozelek de liefde bezingt, gecombineerd met het karakteristiek melancholische stemgeluid, komt vooral het laatste half uur schitterend uit de verf.

Van black-metal naar shoegaze
Afsluiter van avond één is Alcest. Dit is nu zo’n band die precies past onder het kopje genreoverstijgende muziek. Begonnen als black-metal band, daarna overgestapt naar een shoegaze karakter en het geluid neigt ergens zelfs naar dreampop. Bands die niet meer in bepaalde genres te passen zijn, zijn vandaag de dag meer regel dan uitzondering. Veel metalheads denken daar wat anders over en verafschuwen bands die opeens met in hun ogen ‘softe en populaire gitaardeuntjes’ aankomen. Vanavond staan metalliefhebbers gebroederlijk naast hun niet in het zwart geklede mede-muziekfans.

Foto2

Alcest mag dan twee prachtige sferische albums uitgebracht hebben, live komt het allemaal iets minder uit de verf. Alcest blijft nog altijd een black-metal band, en de subtiele gitaarlijntjes verdrinken regelmatig in zware, verwoestende akkoorden. Gelukkig is dit niet het lot van alle nummers. In Souvenirs d’un autre monde  zweeft de melodie als een witte duif boven een inktzwarte achtergrond, werkelijk wonderschoon. Misschien moet Zero, de gitarist die deze melodieën voor zijn rekening neemt, nog iets meer in de melk te brokkelen zien te krijgen in deze band, zodat zijn maatjes op het podium wat in weten te binden. De droomwerkelijkheid op de plaat verandert nu toch nog iets te vaak in een nachtmerrie zonder licht aan het einde van de tunnel.

Foto7

Cutting edge
Het is ergens wel prettig dat dit festival geen Lowlands-achtige proporties aanneemt. Zelfs bij de ‘headliners’ kun je nog 5 minuten van te voren aankomen en vooraan gaan staan. ‘Seven days of cutting edge culture’ is het motto van deze editie. ‘Cutting edge’ is zeker van toepassing op een groot aantal acts die de meest onconventionele en ongemakkelijk in het gehoor liggende genres combineren tot totale chaos. Wat te denken van het Belgische Cocaine Piss, in het programmaboekje omschreven als hardcore/punk/avant-garde/noise. Misschien niet echt waar je op je vrije zondagmiddag gezellig naar gaat zitten luisteren. Incubate vereist totale onderdompeling in deze alles verzwelgende muzikale ontdekkingstocht die de sfeervolle Brabantse stad maar liefst zeven dagen in zijn greep houdt. Artistiek leider van Incubate Vincent Koreman: ‘Door onszelf meer te richten op bijzondere samenwerkingen tussen artiesten hebben we een uniek programma kunnen aanbieden. Niet alleen wat betreft muziek en theater, waarvoor mensen vanuit de hele wereld naar Tilburg kwamen.’ Koreman heeft zijn doel inderdaad behaald, want de organisatie meldt dat de bezoekers dit jaar uit meer dan 35 landen afkomstig zijn.

Foto3

Brutus betovert
Het hoogtepunt? Lastige vraag, eigenlijk onmogelijk te beantwoorden als er honderden artiesten geprogrammeerd staan. Van de bands die we gezien hebben is Brutus er in ieder geval één om te onthouden. Tilburgs metalpodium Little Devil is tot de nok toe gevuld en dat gebeurt al snel want het zaaltje is erg klein. Zo klein dat het publiek bijna tussen de bandleden staat. Het is onwaarschijnlijk hoe vol het geluid klinkt dat het drietal van Brutus (gitaar, bas en drums) produceert. Tegenwoordig worden veel bands geprogrammeerd, voordat er maar ook één debuutplaat is. Ook Brutus heeft tot nog toe slechts een aantal singles op naam staan. Het Belgische trio laveert behendig tussen post-metal en shoegaze. Veel beginnende (shoegaze) bands hebben de makke dat ze een ondoordringbare geluidsmuur optrekken die het voor de toehoorders onmogelijk maakt te ontdekken welk nummer er nu ook alweer gespeeld wordt. Het knappe aan Brutus – of misschien wel van de geluidsman – is dat drums en gitaarwerk geen enkel moment de melodie overstemmen. Dit is voornamelijk de verdienste van de frontvrouw en drumster die werkelijk fantastisch en loepzuiver zingt. Vooral de uithalen in Horde (op de plaat nog ietwat ijl) klinken live overweldigend. Grotere zaaltjes dan Little Devil zullen snel volgen voor de Belgen.

Foto5

Steengoede hardcore punk
Het is inmiddels zondag 20 september. Na 7 dagen festival kijken veel bezoekers wat waterig uit hun ogen en ook wordt er regelmatig gegaapt. De laatste shows van het festival hebben duidelijk twee gezichten. Afsluiten met postpunk groep The Ex? Of liever in hogere sferen geraken bij geluidskunstenaar William Basinski? Café Dudok is in ieder geval stampvol voor Neêrlands levende legendes The Ex. Enkele jaren geleden mag frontman G.W. Sok dan vervangen zijn door Arnold de Boer, verder maken de heren (en dame) sinds 1978 consistent dezelfde muziek: snijdend hoekige punk met veel bevreemdend en dwars gitaarwerk.  De Boer spuwt zijn teksten (soms ook letterlijk) het publiek in. Het viertal maakt absoluut geen eenvoudige muziek, maar de songs worden zo strak uitgevoerd dat het bijna dansbaar wordt. Doodzonde dat deze – misschien wel de beste live band van Nederland – vandaag de dag niet zo in de picture staat en verdrongen wordt door allerhande dertien in één dozijn DWDD-bandjes.

Foto4

Ambient afsluiter
De New Yorker William Basinski mag het programma in het theater afsluiten. Basinski is klassiek geschoold, maar is sinds begin jaren ’80 begonnen met experimenteren met geluidsloops. Hij laat in zijn projecten verschillende ambient-tapes over elkaar lopen, waardoor er een heel gelaagd resultaat ontstaat. De tapes die hij vanavond ten gehore brengt zijn analoge cassettes die Basinski gedigitaliseerd heeft. De tapes waren zodanig in verval dat er flink veel ruis te horen is, en dat de informatie op de tape verloren ging zodra Basinski het opnam. Het is bijna geheel donker in het theater. Visuals en lichten zijn er, afgezien van een kabbelend meer, nauwelijks. De melancholisch geladen geluidsgolven dalen als een zware, maar comfortabele deken op het publiek neer, dat al snel in een trance geraakt. Van sommigen heeft de afgelopen week iets te veel geëist en weldra is ook enig gesnurk hoorbaar. Voor wie wakker blijft, is dit een gedroomde afsluiter van Incubate 2015. Bevreemdende en onconventionele muziek kan heel goed een afschrikwekkende werking hebben. Maar wie zich overgeeft, beleeft een bijzonder en uniek festival.

Foto6

Bezocht: Incubate Festival
Te zien: Mercury Rev, Merzbow, Wand, The Soft Moon e.a.
Datum: 14 t/m 20 september
Meer info vind je op: www.incubate.org

 

 

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

0 gedachten over “Totale overgave is een must op Incubate Festival 2015

Geef een reactie