★★★★ Foo Fighters, de band die bekend staat om zijn harde aanstekelijke refreintjes afgewisseld met zachte coupletjes, is na ruim 20 jaar nog steeds niet weg te denken uit de muziekwereld. Het vorige album, Sonic Highways, werd, ondanks het interessante concept waarbij in 8 verschillende steden werd opgenomen, niet bijster goed ontvangen. Maar een gevestigde band als de Foo Fighters kan zulke stootjes wel permiteren. En gelukkig maar, dan blijven uitdagingen aangegaan worden en comfort-zones vermeden. Zo staat het nieuwe Concrete & Gold vol met interessante samenwerkingen, waar onder Sir Paul McCartney achter de toms en de bekkens.

Foo Fighters zijn terug

De plaat begint direct opvallend met T-Shirt, een rustige intro waarin Dave Grohl even zijn hoofd leegt. Een zeer groot contrast met de eerste single en tevens hit van het album Run. Dit contrast zorgt ervoor dat dit nummer er lekker uitknalt. Een nummer dat je verwacht op een Foo Fighters-album. Lekker schreeuwen door het refrein gevuld met harde drums en genoeg rustige momentjes om even op adem te komen. Met een nummer als The Sky is a Neighborhood laat de band horen ook nog van deze tijd te zijn. Denk aan een stevigere en betere versie van Imagine Dragons. Daarmee zijn de hitjes binnen en lijken de Foo Fighters weer helemaal terug te zijn.

Rust met een laatste verrassing

Vanaf Dirty Water kakt het album dan toch wel een beetje in. De nummers verliezen een hoop stevige gitaren en Dave Grohl houdt het iets te rustig. Maar dit ga je in sommige gevallen zowaar waarderen. Het klinkt verfrissend en is prima luisterbaar voor als je even geen zin hebt in gitaargeweld. Sunday Rain is nog de laatste verrassing. En nee, dat komt niet omdat Paul McCartney dit nummer vol drumt, maar de zang van, oorspronkelijk drummer, Taylor Hawkins laat je nog een laatste keer wakker schudden.

Helft vertrouwd, helft verfrissend

De grijze haren komen al tevoorschijn, maar een ouwe lullen bandje is het zeker nog niet. Op Concrete & Gold hoor je nog vaak genoeg de typische Foo Fighters-nummers die die je van ze wilt horen. Keihard knallen en rondzwaaiende haren in bijvoorbeeld La Dee Da en heeft het met Run misschien wel de nieuwe hit die je in het rijtje Learn to Fly en Pretender kan plaatsen. Naast deze veilige zone blijft er worden geëxperimenteerd. Naast een paar missertjes zitten ook daar zeker een paar verfrissende nummers tussen die de moeite waard zijn. En nee, het is niet de midlifecrisis van Dave Grohl die even niet meer weet welke kant hij op wilt, het zijn gewoon de Foo Fighters die verrassend willen zijn. En dat lukt.