Debet van Saskia Noort hoort thuis bij het oud papier

 ★ – Een zwoele blik, losse haren en een sigaret tussen vingers. Deze beschrijving past niet alleen bij Saskia Noort zelf, maar ook bij het hoofdpersonage van haar roman Debet, het vervolg op megasucces De eetclub. Seks, moord en machtsmisbruik doen het goed bij het grote publiek. Daarom is Debet genomineerd voor de NS Publieksprijs 2014. Helaas is dit geen kwaliteitsgarantie!

Wat een snertboek
De proloog van de roman zet de toon voor de rest van Debet. Michel scheurt, flink dronken, met een veel te hoge snelheid over de weg. Hij ziet het allemaal niet meer zitten, maar: ‘Morgen ziet alles er anders uit. Zoals altijd.’ Er is dus nog hoop. Nog geen drie pagina’s later raakt het besef dat zijn leven een hopeloze leugen is hem ‘als een nekslag’. In drie tellen gaat hij van zelfverzekerd en moe naar hopeloos en suïcidaal. Hij rijdt zich dood. De proloog eindigt met: “Eindelijk klaar.” Ruim 250 pagina’s later verzucht de lezer hetzelfde. De potsierlijke plotwendingen blijven namelijk niet tot de proloog beperkt. Eindelijk klaar, wat een snertboek.

Hijs die broek op!
Michels vrouw Karen is een stereotype rijke vrouw. ‘We wisten niet eens wat we hadden,’ verzucht Karen. Hoe cliché wil je het hebben?! Karen rolt van de ene uitzichtloze situatie in de andere, het kan allemaal niet dramatisch genoeg. Logische overgangen of een gedetailleerd gevoelsleven zijn kennelijk niet nodig. Wat Noort wél uitgebreid beschrijft, zijn wc-bezoekjes. Een van de vele scènes: ‘Ik loop naar de wc en ga op het toilet zitten. Sinds ik wakker werd, heb ik doorlopende plasdrang van de zenuwen. Ik veeg mezelf af, trek door en hijs mijn broek weer op.’ Er worden belachelijk veel broeken opgehesen in Debet.

In de oud-papierbak ermee
Eigenlijk had deze recensie kunnen volstaan met het bespreken van de proloog. Veel beter wordt het niet. Maar… je kunt zeggen wat je wilt, Noort is wél consequent. De ongeloofwaardigheid en complete clichématigheid van de eerste pagina’s weet ze in heel Debet vol te houden. Zelfs de kaft is niet origineel – blader maar eens door de foto’s bovenaan dit artikel en oordeel zelf! Als je eenmaal gewend bent aan de dertien-in-een-dozijn schrijfstijl, is het boek wel vlot door te komen. Als je zin hebt in een weinig spannende neukscène, gezeur van puberdochters, en meer clichés bij elkaar dan in een gemiddeld spreekwoordenboek, lees dan Debet. Zo niet, dan is de beste opbergplek voor dit boek niet de boekenkast, maar de oud-papierbak.

Vind je dat Debet toch de NS Publieksprijs verdient? Of wil je stemmen op één van de andere vijf boeken en voorkomen dat Noort er met de prijs vandoor gaat? Stem dan hier op jouw favoriete boek! Je hebt nog t/m 19 november 2014.

Gelezen: Debet
Geschreven door: Saskia Noort
Uitgegeven door: Ambo | Anthos
Verschenen op: 2013 Fotocredits: GlamOrama.nl en Lindanieuws.nl
Meer info vind je op: www.saskianoort.nl

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie