★★ Het is alweer drie jaar geleden dat The Script een nieuw album heeft uitgebracht. Het grote publiek kreeg in juli al een waarschuwing dat de band zijn geluid heeft veranderd. Zo brengt de eerste single Rain een nieuwe dansbare sound met zich mee. Daarnaast heeft de band besloten om eigenhandig de wereld te verbeteren. Gaat The Script dit lukken met hun vijfde studio-album: Freedom Child?

Red samen met The Script de wereld

“Musicians aren’t standing up enough” volgens The Script. De wereld is een veel radicalere engere plek sinds het laatste album. Terrorisme is de norm geworden en dit moet gestopt worden. Waar zijn Jay-Z, Beyoncé en U2 in deze tijd van nood? Dit schreeuwt The Script de wereld in tijdens een interview met Newsweek bij het aankondigen van het nieuwe album. The Script heeft nu ook ‘purposeful pop’ ontdekt en dit moet de wereld weten. De band wilt alles direct aanpakken, maar dan ook echt alles. Van terrorisme tot scheidingen tot Donald Trump, iedereen krijgt te maken met Danny O’Donoghue en crew.

Oprecht of toneel?

Het lijkt alsof de band herboren is en de juiste intenties heeft gekregen. The Script heeft een extravert album gemaakt vergeleken met voorgaande albums en dit is helaas niet goed uitgepakt.  De standaard rock-pop van de afgelopen jaren is iets sneller geworden, maar de muziek lijkt zoveel minder interessant geworden. Het is meer vermoeiend en voorspelbaar geworden dan inspirerend. Het lijkt soms wel alsof de band het nieuws heeft aangezet, alles van de afgelopen twee maanden heeft genoteerd en besloot: ‘hier gaan wij het over hebben’. Zal het dan toch gaan om een goede marketing set voor een nieuwe nummer 1 positie?

De opener No Man is An Island zal het verhaal moeten vertellen van iemand die te cool is om verliefd te zijn, maar is een standaard energiek nikszeggend nummer geworden zonder gevoel. Het klinkt als een slechte The Police coverband in een elektronisch jasje. Dit is ook niet raar want in de Track by Track geeft Danny aan dat de band letterlijk heeft gekeken naar wat populair is in de charts en hoe The Script er punk gitaren overheen kan gooien. Het is letterlijk een moderne kijk op EDM muziek met het doel om een hit te scoren.

De wereld redden is nog niet zo makkelijk

De grootste problemen liggen echter in de tekst van de nummers. Divided States of America is een perfect voorbeeld hoe het niet moet. Divided States of America / Divided States of the World / If we don’t all stand together / We will fall zal er niet voor zorgen dat mensen de straat op gaan of Trump provocerend reageert via zijn favoriete kanaal. Titeltrack Freedom Child brengt dezelfde cringeworthy teksten met zichzelf met mee. Put a flower on the top of a gun / Put confetti in an atomic bomb, yeah / It’s time to change now, we’ve seen enough / Instead of war, we’re declaring love, yeah. Deze voorbeelden zijn nog maar het begin.

Makkelijke liefdespop als verademing

The Script zal de The Script niet zijn als zij niet de verplichte liefdesnummers op het album hebben. Dit is maar goed ook. Deze nummers komen van een eerlijke plek en dat is te horen. Zo is Arms Open niet het perfecte nummer maar krijg je tenminste wel het positieve gevoel van comfort mee. Eden is een fijn achtergrond nummer waar liefde wordt vergeleken met De Tuin van Eden vinden. Het kan ook zijn dat het makkelijker is de teksten te accepteren bij simpele liefdesnummers want de tekst is hier ook niet echt perfect. Danny’s stem is daarentegen soms wel uitermate fijn om te horen

The Script heeft mogelijk het hart op de goede plek bij Freedom Child maar ik blijf mijn twijfels hebben. De nummers lijken gemaakt te zijn om hits te scoren in plaats van de wereld te verbeteren. Maatschappelijk verantwoordelijk zijn is namelijk erg hip op het moment. Dit album gaat waarschijnlijk goed verkopen om alle verkeerde redenen en ik ben bang dat The Script dat niet erg vind. Kwaliteit van de nummers zijn niet belangrijk als ze ook op de achtergrond gedraaid kunnen worden. Misschien heb ik het wel fout en is de intentie echt oprecht, maar dit is niet te merken aan de kwaliteit van de nummers.