★★★★ – Leraren zijn gekken: ze kiezen er vrijwillig voor om hun leven lang door te brengen op de plek die de meeste mensen na vier, vijf, zes of – als het erg tegenzit – zeven jaar ontvluchten. Aangezien er niemand is die het beroep niet kent, is het een geliefd onderwerp voor verhalen. Tragisch, komisch, compleet verzonnen of juist autobiografisch, alles is mogelijk. Alle mogelijkheden worden moeiteloos gecombineerd in De leraar die mijn leven veranderde, een bonte verzameling verhaaltjes van bekende en minder bekende schrijvers.

Johan Goossens strikes again

Als docent ben ik altijd op zoek naar boeken die mijn beroep enig aanzien geven. Of die desnoods op humoristische de tragiek van het docentschap tonen. Met Wie heeft er wel een boek bij zich? van Johan Goossens vond ik vorig jaar een hilarische bundel columns over mijn beroep. Nu is er de bundel De leraar die mijn leven veranderde, met verhalen van onder andere Tommy Wieringa, Jan Siebelink, Peter Buwalda en… jawel… Johan Goossens. Voor iedereen die ooit op school heeft gezeten, een heerlijk tripje terug in de tijd.

Mafkezen en meesterwerken

Het bijzondere van De leraar die mijn leven veranderde is dat de verhalen eigenlijk maar één ding gemeen hebben: ze gaan allemaal over docenten. Sommige verhalen zijn losse schetsen van de tijd van de schrijver op de middelbare school, herinneringen aan de meest bijzondere mafkezen die voor de klas stonden in hun tijd. Andere  pagina’s, waaronder die beschreven door Jan Siebelink, herbergen volledig gestileerde meesterwerkjes die niet zouden misstaan als hoofdstuk in een volledig boek. Het leukst blijven toch de lachwekkend anekdotes. Zo schrijft Martijn Simons: “Een docent Duits die, toen op zeker moment tijdens de les een vuilniswagen voorbijreed, een meisje de vraag stelde: ‘Zeg, heb jij je punten voor loopbaanoriëntatie eigenlijk al?’”

leraar2

Wanstaltelijke puberlichamen

Niet alleen leraren zijn het onderwerp van De leraar die mijn leven veranderde, maar natuurlijk komen ook leerlingen er veelvuldig in voor. Roderik Six vat pubers aardig samen: “Je klooit maar wat aan terwijl je lichaam groeit en wanstaltelijke tussenvormen aanneemt – terecht dat je het merendeel van de dag achter hoge muren wordt bewaard: het maar de straten mooier.” Klinkt dat niet zo aardig? Lees maar verder: “Dat je geacht wordt om de hele dag te zwijgen en toe te kijken, is dan ook volkomen terecht. Het voorkomt allerlei brallerige onzin en nodeloos lawaai.” De leraar die mijn leven veranderde heeft voor iedereen wat wils, al maakt dat de bundel helaas wat onsamenhangend. Voor mijzelf was het hoogtepuntje een opbeurende gedachte van Japke-d. Bouma: “Mensen die zeggen dat leraren losers zijn, zitten zelf nog een beetje in de puberfase.”

 

Gelezen: De leraar die mijn leven veranderde
Geschreven door onder andere: Tommy Wieringa, Jan Siebelink, Peter Buwalda en Johan Goossens
Uitgegeven door: Thomas Rap
Verschenen in: mei 2016
Fotocredit: Bezige Bij, Jaap Reedijk
Meer info vind je op: http://www.debezigebij.nl