★★★★  ‘Beauty & The Beast’ slaagt er perfect in je door middel van sprookjesachtige wonderbeelden af te leiden van het feit dat de uitgesproken moraal van de film totaal tegengesproken wordt door de film zelf. Kijk je echter met geknepen ogen dan zie je dat niets is wat het lijkt.

Spoiler alert: Ik ga ervan uit dat je bekend bent met het plot en de personages van dit sprookje. Lees dus vooral niet verder als je Belle & Het Beest nog nooit gezien hebt.

Een plaatje

Om met het meest opvallende te beginnen, de verfilming van dit eeuwenoude volksverhaal is prachtig. Aan alles is gedacht en elk detail klopt. Je zou kunnen zeggen dat dit de herverfilming is van Disney’s in 1991 uitgebrachte animatiefilm. Personages, scenes, kleding, alles doet je vermoeden dat je naar een premium versie van het origineel kijkt.

Dit staat pal op bijvoorbeeld de versie van ‘Snow White’ met Kirsten Stewart, waar vooral is gekozen voor een alternatief scenario met een rauw randje. Dat rauwe had hier ook wel gemogen. Van begin tot eind smaakt alles naar suiker; van strakgetrokken zangpartijen tot de goede maar beleefde humor.

Voorzichtige provocatie

Ondanks dit hebben de makers hier en daar subtiel provocerende wijzigingen aangebracht. Ze zijn hier wel heel Amerikaans en beleefd te werk gegaan. Zo wordt er indirect gehint naar een seksuele relatie tussen Gaston en zijn look-a-like rechterhand LeFou. Helemaal op het eind wordt dit nog even bevestigd. Diezelfde LeFou (Josh Gad) is overigens een van de uitblinkers, en doet denken aan een jonge Bill Murray in ‘Ghostbusters’ die de draak steekt met zijn eigen rol.

Muziek

We moeten het ook even hebben over liedjes. Persoonlijk heb ik die liever überhaupt niet, helaas ontkom je er bij zo’n remake als deze natuurlijk niet aan. Ondanks de gelikte meezingers word je al na een paar woorden in de muziek getrokken. Dit is erg te danken aan de prachtige visuele spektakels, met de mooiste kleuren en psychedelische effecten. Ook in deze versie heeft Disney weer een paar easter-egg referenties naar films zoals ‘Aladdin’ & ‘De Kleine Zeemeermin’.

Wie is het Beest?

Inhoudelijk werd ik al vanaf het eerste moment bijzonder verrast. Een extra laag uit zich wanneer Belle (Emma Watson) zich neerbuigend uit over de mensen in het dorp. In contrast staat een charmante Gaston, die naast de harten van de dorpsbewoners ook de mijne even overwon. Het wordt duidelijk dat, ondanks dat er geen directe ‘match’ is tussen deze twee hoofdpersonen, ze allebei op hun eigen manier buiten het normale dagelijks leven staan. Belle lijkt dit niet door te hebben en is vooral met zichzelf bezig.

Emma Watson is hier echt de ‘right woman for the job’. Haar ietwat verwende maar passievolle feministische karakter straalt door in haar rol, en dit past Belle goed. Ze lijkt echter niet door te hebben dat de meeste mensen in het dorp het ontzettend naar hun zin hebben, en probeert vooral zichzelf te bewijzen.

Dubbele moraal

Wat betreft de dubbele moraal. Al tijdens het eerste liedje werd mij duidelijk dat vooral de perceptie van Belle corrupt is. Neem een Gaston, die er op het eerste gezicht keurig uitziet maar vooral qua gedrag niet meteen matcht. Hij wordt keihard onderuit gehaald door Belle en in haar perspectief, en dus dat van de toeschouwer, niet helemaal serieus genomen. Gelukkig doet hij dit zelf wel en slaat hij dit uit de wind. Naast de Prins zijn dus ook Belle, de dorpelingen en later Gaston schuldig aan een oppervlakkig oordeel. De kijker wordt in dit opzicht een spiegel voorgehouden. Ga je mee in deze oppervlakkigheid of kijk je verder dan wat je op het eerste gezicht ziet? Toch is er maar één personage wiens ogen daadwerkelijk geopend worden, LeFou.

Uiteindelijk verandert het Beest weer in de Prins, en daarmee is het verhaal weer rond. (Overigens een grappige onthulling als je net de nieuwste aflevering van ‘Marvel’s Legion’ hebt gekeken). Eervolle vermeldingen zijn er voor Ian McKellen (Gandalf) & Ewan McGregor (Obi-Wan Kenobi) die de ondersteunende karakters Lumiére en Cogsworth de diepgang geven die ze verdienen.

Conclusie

Al met al een ontzettend leuke film om naar te kijken. Visueel prachtig, inhoudelijk intrigerend. Het had van mij wat ruwer en gedurfder gemogen. Ik vraag me af of het grote publiek de dubbele moraal ziet, en in hoeverre dit bedoeld was. Als kijker werd mij ook een spiegel voorgehouden over mijn eigen oordelen. Wat dat betreft is de moraal geslaagd. Ook hiervan vraag ik me af of dit de intentie was en ik vermoed dat het overgrote publiek dit mist. Dat is echter hun goed recht, ‘Beauty & The Beast’ is wat het is: Een klassieker in een keurig jasje.