‘Ik wil één ding en dat is documentaires maken’

Benieuwd wat voor mensen er zoal op kunstopleidingen zitten? Reporter Evi Guldemeester gaat elke week op bezoek bij de talentvolste studenten én hun opleidingen. 

Yes! Het is gelukt! Ik heb groen licht én heel veel goedjes,’ zegt een opgeluchte Zoë Scheffer luidkeels, terwijl ze het lokaal binnenstormt na afloop van haar presentatie. Ze mag door naar het tweede jaar! Een half uur geleden ging ze nog kapot van de zenuwen en nu zit haar eerste jaar aan de opleiding Audiovisual Media aan de HKU erop.

Kunstkriebels
‘Eerst even mijn ouders bellen om het goede nieuws te vertellen,’ deelt Zoë mee. Na het telefoontje beginnen we aan ons gesprek over haar opleiding. Een beetje verstrooid door de adrenaline vertelt Zoë hoe graag ze documentaires wil maken. ‘Ik kan hier écht mijn ei in kwijt!’ Als klein meisje was Zoë veel bezig met creativiteit, zoals schilderen en het maken van haar eigen kleding. Ook maakte ze samen met een vriendinnetje reclames. Het vriendinnetje filmde dan en Zoë deed de regie en de presentatie. Die creativiteit was tijdens de pubertijd niet meer stoer en de kunstattributen verdwenen achterin de kast. In het vierde jaar van de havo begon het toch weer te kriebelen en Zoë besloot de vooropleiding van Audiovisual Media te volgen, waar ze de verschillende facetten van kunst kon proeven.

Vastberaden
‘Ik kon in geen enkele vorm van kunst mijn gevoel kwijt, behalve in documentaires,’ vertelt ze. Onzekerheid heeft Zoë altijd in de weg gezeten, waardoor ze niet geloofde dat een kunstopleiding écht geschikt voor haar was. Pas toen ze de eerste ronde van de toelating had gehaald, realiseerde ze zich dat mensen haar werk. Onzekerheid maakte plaats voor vastberadenheid. ‘Ik wil één ding en dat is films maken!’ Bij de opleiding Audiovisual Media leren de studenten in het eerste jaar over alle vormen van het maken van een film. Vervolgens kiezen ze een richting: fictie, documentaire of vormgeving. ‘Ik wist vanaf dag één dat ik documentaires wilde maken.’ Een keuze waar haar oom, documentairemaker Frank Scheffer, misschien onbewust een rol in heeft gespeeld: ‘als hij over dat wereldje’ vertelt, dan vind ik dat heel interessant.’ Documentaires als Moeders springen niet van flats en If Mama Ain’t Happy, Nobody’s Happy, overigens niet door haar oom gemaakt, hebben haar gefascineerd.

Groots én meeslepend
Daar waar Zoë vroeger tijdens het naspelen van de reclames de regie op zich nam, doet ze dat nu ook. ‘Zoë is heel uitgesproken en dat werkt zeer goed. Ze heeft een leidinggevende rol, maar is absoluut niet denigrerend,’ zegt klasgenoot Aidan Vernee. ‘Je kunt alleen documentaires maken als je iets wilt toevoegen aan de samenleving,’ vertelt Zoë. Haar eigen documentaires moeten taboedoorbrekend zijn, onder het motto groots én meeslepend.

Benieuwd wat voor documentaires zoal maakt? Check dit portret!

Reporter Evi ging eerder onder anderen langs bij de opleidingen Dans (Codarts) en Autonome Kunst (Kunstacademie Maastricht)
 

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie