Anna Karenina: met de slechtste filmkus ooit

In 1877 legde Leo Tolstoj de laatste hand aan wat hij later zijn beste roman zou noemen: Anna Karenina. Een tijdloos verhaal over eer, liefde en lust. 135 jaar na dato komt regisseur Joe Wright met een nieuwe visie op het verhaal. Maar kan de 140 minuten durende film recht doen aan het vuistdikke boek?

‘She broke the rules’
Anna Karenina (Keira Knightley) is getrouwd met de welgestelde Karenin (Jude Law) en behoort tot de hoogste kringen van Sint-Petersburg. Tijdens een reis naar haar broer in Moskou wordt ze echter hopeloos verliefd op graaf Vronsky (Aaron Taylor-Johnson), een hooggeplaatste legerofficier. Als deze laatste verhuist naar Moskou wordt haar relatie met Karenin in gevaar gebracht en valt ze ten prooi aan de roddelgrage high society. Tegelijkertijd krijgen we het verhaal van Levin voorgeschoteld: een welvarende plattelandsheer die verliefd wordt op de mooie Kitty. De twee liefdesverhalen lopen langs elkaar heen en illustreren de verschillende aspecten van liefde, trouw en lust.

Joe Wright: tsaar van het kostuumdrama?
Of niet? Regisseur Joe Wright liet met films als Atonement en Pride and Prejudice al zien dat hij het genre van het kostuumdrama beheerste, maar slaat met Anna Karenina op veel fronten de plank mis. De hoofdpersonen komen slecht uit de verf, de dialogen zijn houterig en de subtiliteit is ver te zoeken. Na een grootse opening en een musicalesque eerste akte kakt de film in. Wat volgt is twee uur lang gezwijmel, matige dialoog en stapels close-up shots van Keira Knightley’s kaaklijn en Aaron Taylor-Johnson’s zielige snorretje.

‘I’m afraid I’m becoming quite ridiculous’
Toegegeven: de art direction en kostuums zijn Oscar-waardig en het is duidelijk dat de strak gechoreografeerde ensemblescènes en schitterende decors de hoogste prioriteit hadden. Dit gaat echter ten koste van het script, de duidelijkheid – vooral de twee aktes zijn een verwarrende aangelegenheid – en de acteerprestaties, die op zijn minst ondermaats te noemen zijn. Anna Karenina en Karenin hebben meer stemmingswisselingen dan menig vrouw in de overgang en bovendien voegt de verhaallijn van Levin en zijn geliefde Kitty niets toe aan het geheel. Sterker nog, het laat de film alleen maar langer duren dan nodig is.

Britse Russen
De film kent een aantal tenenkrommende momenten. Waarom spreken de hoofdpersonen Brits, terwijl de figuranten Russisch met elkaar praten? Waarom verstoot Karenin zijn vrouw het ene moment, en vergeeft hij haar het volgende? Waarom geeft de overspelige vrouw advies over het onderhouden van een gezonde relatie? Waarom kan Aaron Taylor-Johnson geen normale snor laten staan? Het dieptepunt is de slechtste filmkus uit de recente geschiedenis: een onsmakelijk staaltje ordinair tongen. Conclusie: Anna Karenina is veel vorm, maar weinig inhoud. Liefhebbers van 19e eeuwse kostuums, eat your heart out. Voor de rest: lekker laten zitten.

Titel: Anna Karenina
Verschijningsdatum: 06-12-2012
Regie: Joe Wright Met: Keira Knightley, Aaron Taylor-Johnson & Jude Law
Trailer: http://www.youtube.com/watch?v=rPGLRO3fZnQ
Website: http://www.universalpicturesinternational.com/intl/annakarenina/intl/nl/

Leuk artikel? Deel het met je vrienden!

Geef een reactie